Georges Wod (wł. Jerzy Stefan Roman Wodzicki) (ur. 29 maja 1936 w Warszawie, zm. 24 lipca 2010 w Paryżu) – francuski aktor, reżyser teatralny pochodzenia polskiego.
Życiorys Syn dyplomaty Kazimierza Antoniego Wodzickiego i Marii z Dunin-Borkowskich. Przed wybuchem II wojny światowej razem z matką i rodzeństwem znalazł się w Paryżu, w 1940 dołączył do nich jego ojciec. Uczył się w konserwatorium muzycznym w Tuluzie, tam poznał Philippe Mentha i Michela Cassagne, z którymi w 1956 postanowił założyć teatr w Genewie. W realizacji planów pomógł im dwa lata później aktor François Simon, 17 lat później teatr ten przekształcono w Atelier de Genève. Po ukończeniu szkoły zamieszkał w Carouge, w 1960 zagrał pierwszą rolę teatralną. Dwa lata później został zaangażowany w prace rady kierowniczej teatru. W 1973 wykreował główna rolę w sztuce "The Price América" Dino Buzzatiego w tłumaczeniu debiutującej tłumaczki Monique Lachère, którą wkrótce poślubił. W 1981 został głównym reżyserem oraz zastępcą dyrektora, ilość stałych widzów wzrosła dwukrotnie, rocznie sprzedawano 80.000 biletów. Zainicjował powstanie małej sceny z widownią dla 200 osóbLe comédien et metteur en scène Georges Wod est décédé, le 28 juillet 2010, à 74 ans, à Paris, Rue du Conservatoire. W 2006 zagrał w sztuce "L'Habilleur" w Teatrze Pitoëff w Genewie.
W 1992 został odznaczony Orderem Literatury i Sztuki.
Życie prywatne Żonaty z tłumaczką, realizatorką i pisarką Monique Lachère, mieli córkę Alexandrę Wodzicki-Besson, która jest aktorkąAlexandra Wodzicki-Besson, Biographies.
Dorobek Role teatralne Od 1956 do 2006 zagrał w ponad stu sztukach teatralnych, do najważniejszych ról komediowych należą: 1968 - Thomas More ou l'Homme seul Roberta Bolta, w reżyserii Williama Jacques’a, (Théâtre des Célestins, Lyon); 1971 - Trzy siostry Antona Czechowa; 1981 - Śniadanie u Desdemony Janusza Krasińskiego, w reżyserii Jaroslava Viznera, (Le Monfort, Paryż); 1981 - Mieszczanin szlachcicem Moliera; 1983 - Cyrano de Bergerac (utwór dramatyczny) Edmonda Rostanda 1989 - Don Kichot Miguela de Cervantesa; 1989 - Kontrakt Sławomira Mrożka, ze scenografią Georgesa Woda, (Théâtre Tristan-Bernard, Paryż); 1991 - Les Rustres Carla Goldoniego; 1991 - Rasputin; 1993 - Henryk IV; 1997 - Iwan Groźny; 2003 - Le Vent des peupliers Géralda Sibleyrasa, ze scenografią Jean-Luc Tardieu, (Théâtre Montparnasse, Paryż); 2006 - Garderobiany Ronalda Harwooda, ze scenografią Michel Favre.
Reżyseria Le Prix América Dino Buzzatiego; Mieszczanin szlachcicem Moliera; Cyrano de Bergerac (utwór dramatyczny) Edmond Rostand; Henryk IV; Don Kichot Miguela de Cervantesa; L'Illusion comique Paula Scarrona; Kaprysy Marianny Alfreda de Musseta; Le Comte des ténèbres; Rasputin; Clérambard Marcela Aymé Les Harengs de la rue Nikolskaïa Monique Lachère; Wod et les Avenaires Erica Lehmanna; La Véranda Monique Lachère;
Role filmoweGorges Wod, Cinema Francais 1967 - L'Inconnu de Shandigor 1973 - L'Escapade 1973 - Les Divorcés 1975 - Le Gitan 1975 - La Bulle 1975 - Lumière 1977 - Le Juge Fayard dit Le Shériff 1978 - La Clé sur la porte 1981 - Litan: La Cité des spectres verts 1986 - Mort un dimanche de pluie 1988 - Milan noir
Role filmach telewizyjnych 1966 - Jean-Luc persécuté 1970 - Le Sixième sens 1972 - Les Dernières Volontés 1973 - Le temps de vivre... Le temps d'aimer (serial) 1974 - Les Enfants des autres (serial) 1976 - Le Village englouti 1976 - La Poupée sanglante Krwawa lalka 1979 - L'Agence Labricole 1985 - Série noire : Le Tueur du dimanche
Przypisy
Bibliografia Georges Wod, Notre Cinema Le grand comédien et metteur en scène Georges Wod est mort..., Purepople, 29.07.2010
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy aktorzy filmowi Kategoria:Francuscy aktorzy teatralni Kategoria:Francuscy reżyserzy teatralni Kategoria:Francuzi odznaczeni Orderem Sztuki i Literatury Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polacy we Francji Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2010