Julio Herrera y Reissig (ur. 1 sierpnia 1875 w Montevideo, zm. 18 marca 1910 tamże) – urugwajski poeta.
Pochodził z zamożnej i wpływowej rodziny, ale odrzucił związane z tym możliwości, wybierając życie wśród bohemy w Montevideo. Związał się z grupą młodych poetów, którzy starali się wywołać kontrowersje poprzez celowe naruszanie zasad tradycyjnej kompozycji poetyckiej, doborem tematów i idiosynkratycznym językiem.
Cierpiał na przewlekłe problemy zdrowotne, zmarł w 1910 roku, w wieku 35 lat.
Wybrana twórczość Canto a Lamartine (1898) Epílogo wagneriano a "La política de fusión" con surtidos de psicología sobre el Imperio de Zapicán (1902) Las pascuas del tiempo (1902) Los maitines de la noche (1902) La vida (1903) Los parques abandonados (1902–1908) Los éxtasis de la montaña (1904–1907) Sonetos vascos (1908) Las clepsidras (1909) La torre de las esfinges (1909) Los peregrinos de piedra (1909) Tratado de la imbecilidad del país por el sistema de Herbert Spencer
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Montevideo Kategoria:Pisarze hiszpańskojęzyczni Kategoria:Pisarze związani z Montevideo Kategoria:Poeci XIX wieku Kategoria:Poeci XX wieku Kategoria:Urugwajscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1910 Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019