Michaił Anisimowicz Jegorow (ros. Михаил Анисимович Егоров, ur. we wsi Michajłowka obecnie w rejonie szarańskim w Baszkirii, zm. 27 stycznia 1945 w rejonie miasta Köben obecnie Chobienia w powiecie lubińskim) – radziecki wojskowy, starszy porucznik, uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rosyjskiej rodzinie chłopskiej. Miał wykształcenie niepełne średnie, pracował w kołchozie, w 1938 został członkiem WKP(b), potem objął funkcję II sekretarza szarańskiego rejonowego komitetu partii. W kwietniu 1943 został powołany do Armii Czerwonej, w 1944 skończył kursy młodszych poruczników i został skierowany na front. Był dowódcą plutonu 340 gwardyjskiego pułku piechoty 121 Dywizji Piechoty 13 Armii 1 Frontu Ukraińskiego w stopniu starszego porucznika, 26-27 stycznia 1945 brał udział w forsowaniu Odry w rejonie miasta Köben, gdzie dowodzony przez niego pluton jako jeden z pierwszych przeprawił się przez rzekę i uchwycił przyczółek, odpierając kontrataki wroga i zadając Niemcom straty w wysokości do 30 zabitych. Jegorow osobiście zabił 5 niemieckich żołnierzy i oficera. Przy odpieraniu kolejnego niemieckiego kontrataku Jegorow zginął. Został pochowany w Köben (Chobieni).
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (pośmiertnie, 10 kwietnia 1945) Order Lenina (pośmiertnie, 10 kwietnia 1945) Order Czerwonej Gwiazdy
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-03-08]
Kategoria:Starsi porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego