Jacques Davy du Perron (ur. 25 listopada 1556 w Saint-Lô, zm. 5 września 1618 w Bagnolet) – francuski kardynał, konwertyta.
Życiorys Urodził się 25 listopada 1556 roku w Saint-Lô, jako syn dwojga kalwinistów Juliena Davy i Ursule le Cointe. Studiował w Szwajcarii i Francji, a następnie wstąpił na służbę marszałka Jacques’a Matignona. W 1577 roku przeszedł na katolicyzm i wstąpił do stanu duchownego. Po śmierci Henryka III zawarł sojusz z Charles’em de Bourbon-Vendôme’em, jednak potem poparł Henryka IV. Po jego elekcji, Perron został królewskim jałmużnikiem, a także był patronem Gabrielle d’Estrées. 11 grudnia 1592 roku został wybrany biskupem Évreux, a szesnaście dni później przyjął sakrę. 9 czerwca 1604 roku został wybrany kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Sant’Agnese in Agone. Zasiadał w komisji mającej rozsądzić spór na linii moliniści – dominikanie o relacje pomiędzy wolną wolą a łaską. W 1606 roku został wybrany arcybiskupem Sens, pozostając biskupem Évreux, w randze administratora apostolskiego przez kolejne dwa lata. Pochwalał prace Roberta Bellarmina i potępiał dzieła Edmonda Richera. Zmarł 5 września 1618 roku w Bagnolet.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1556 Kategoria:Zmarli w 1618 Kategoria:Ludzie urodzeni w Saint-Lô Kategoria:Francuscy kardynałowie XVII wieku Kategoria:Kardynałowie z nominacji Klemensa VIII Kategoria:Konwertyci na katolicyzm