Leona (Leonia) Bierkowska (ur. 1855, zm. pomiędzy 1910 a 1925 w Krakowie) – polska malarka i rzeźbiarka, siostra Karoliny Bierkowskiej, również krakowskiej malarki.thumb|W izbie, 1895 Życiorys Urodziła się w Krakowie w 1855. Uczyła się malarstwa pod kierunkiem Hipolita Lipińskiego, na Wyższych Kursach dla Kobiet w Muzeum Techniczno-Przemysłowym im. Adriana Baranieckiego, gdzie wstąpiła w 1870 wraz z siostrą Karoliną Bierkowską. W latach 1875–1879 uczyła tam rysunku i zdobnictwa (ornamentów) na Wydziale Sztuk Pięknych. W 1875 i 1883 wspominano o niej w prasie jako o nauczycielce na kursach w Muzeum Techniczno-Przemysłowym. W latach 1885–1887 kształciła się w Académie Julian pod okiem Gustave’a Boulangera i Julesa Lefebvre’a; według Janiny Wiercińskiej, autorki jej biografii w PSB, Leona Bierkowska studiowała w akademii we wcześniejszym okresie a w 1885 otrzymała odznaczenie w Académie Julian. Do Krakowa przyjechała ponownie w połowie 1886. Od 1877 do 1896 wystawiała swoje prace w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych. Od 1881 współpracowała z salonem sztuki Krywulta, w którym wystawiała swoje prace w latach 1883–1884, 1886, 1888, 1895–1896. W 1903 objęła stanowisko wiceprzewodniczącej Koła Artystek Polskich w Krakowie, w którego wystawie brała udział wcześniej w 1899.
Zajmowała się głównie malarstwem rodzajowym oraz studium portretu. W pierwszej dekadzie XX wieku zajmowała się rzeźbiarstwem; wykonywała niewielkie polichromie na drewnie ukazujące realistycznie postaci w strojach ludowych. Polichromiami nawiązywała do tradycji włoskiej szopki bożonarodzeniowej. W malarstwie również przedstawiała sceny ludowe, ponadto sceny z życia mieszkańców miasta. Detale ubiorów oraz regionalne obyczaje poznawała podczas licznych podróży po kraju – na Huculszczyznę, do Rabki i Nowego Sącza oraz w okolice Krakowa. Szczegółami figurek zwracała uwagę nabywców, których miała również w Wiedniu. Figurki prezentowane były w różnorodnych zestawieniach, na przykład jako „Wesele krakowskie” i „Wesele huculskie”. Prace Leony Bierkowskiej, podobnie jak i jej siostry, niemalże w całości zaginęły. Na początku stulecia siostry zajmowały pracownię na ul. Basztowej w Krakowie, ich losy po I wojnie światowej są nieznane.
Dzieła Zachowane prace: Muzeum Narodowe w Warszawie: Kobieta przy posiłku (1895), W izbie (1895) Muzeum Narodowe w Krakowie: Zamieć/Na pomoc (1897), dwa rysunki kredką przedstawiające typy góralskie, rycina Ciekawska (fragment polskiego czasopisma) Lwowska Galeria Sztuki: Portret kobiety, 1886, Chłopak w stroju krakowskim (1896) zbiory prywatne Ryszarda Trześniowskiego, Warszawa: Niedziela na folwarku (przed 1900) zbiory prywatne Stanisława Ciechanowskiego, Kraków: Portret damy po kolana w czarnej sukni z kołnierzem futrzanym (1887) Znane tylko z tytułów: w 1890 na wystawę Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie nadesłała obraz „W chacie rybackiej”. Prace wystawiane od 1877 do 1898 nosiły między innymi tytuły Zapóźno, Niebezpieczny ptaszek, Sobótki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Urodzeni w 1855 Kategoria:Zmarli w XX wieku