Festiwal Nowe Epifanie (do 2016 „Gorzkie Żale”) – wielkopostny festiwal o charakterze interdyscyplinarnym, odbywający się w Warszawie od 2008 roku. Obejmuje on prezentację przedstawień teatralnych, koncertów, pokazów filmowych, wystaw i spotkań dyskusyjnych poruszających w nowoczesny sposób tematykę religijną i teologiczną oraz prowokujących do refleksji. Organizatorem festiwalu jest Centrum Myśli Jana Pawła II – instytucja kultury miasta stołecznego Warszawy, której celem jest przybliżanie nauczania Papieża Polaka. Współtwórcami festiwalu byli Piotr Duda i Marek Pasieczny.
O festiwalu Podstawowym celem festiwalu jest szukanie współczesnych epifanii piękna i inicjowanie twórczego dialogu artystów z tradycyjną sztuką religijną w duchu „Listu do artystów” Jana Pawła II. Od 2008 roku Festiwal nosił nazwę „Gorzkie Żale” nawiązującą do wielkopostnych nabożeństw. W 2016 roku nazwę zmieniono na „Nowe Epifanie”. Związana jest ona z „nowymi epifaniami piękna”, o których pisał Jan Paweł II w liście do artystów w 1999 roku.
Każda z edycji festiwalu (nie było go w latach 2011 i 2015) swój własny motyw przewodni, który jest inspiracją dla zaproszonych do współpracy twórców, a jednocześnie wspólnym elementem wszystkich wydarzeń Festiwalu. Najczęściej są to motywy wielkopostne i biblijne, takie jak krzyż (2008), kuszenie (2009), śmierć (2012), 40 dni na pustyni (2014) lub utwory literackie powiązane z nimi, jak „Piekło” Dantego (2010) czy „Faust” Goethego (2013), a coraz częściej także uniwersalne, proste i wieloznaczne symbole – skrzyżowanie (2016), matka (2017), król (2018) i Judasz (2019).
Do 2014 roku dyrektorami festiwalu byli Marek Pasieczny, Michał Mizera i Małgorzata Wilczewska. Aktualnie, od 2015 roku dyrektorem jest Paweł Dobrowolski, zastępcą Maciej Omylak, a dyrektorem artystycznym aktor Redbad Klijnstra-Komarnicki.
Festiwal obejmuje wydarzenia kulinarne, spektakle teatralne, koncerty i projekcje filmów. Kuratorami programu muzycznego są Sonia Wronkowska i Łukasz Kozak. Kulinariami zajmuje się Monika Kucia. O program filmowy dba Bartłomiej Pulcyn, a Katarzyna Pendrycz odpowiedzialna jest za wydarzenia skierowane do dzieci.
X edycja festiwalu – 2019 Motywem przewodnim X edycji festiwalu są słowa: Lepiej, gdyby się nie narodził?. W tym roku wszystkie wydarzenia nawiązują do postaci Judasza – biblijnego zdrajcy. W tej edycji po raz pierwszy nawiązano współpracę z Akademią Teatralną w Warszawie i zorganizowano seminarium dla reżyserów. Jego owocami są dwa debiuty reżyserskie – Katarzyny Minkowskiej i Sławomira Narlocha. Twórcy Festiwalu chcą zadać widzom pytanie, zmusić ich do zastanowienia się, czy właśnie w okresie postu Judasz może stać się bliski każdemu z nas? A może rozpoznajemy w nim samych siebie?
Program Strug do tańca – potańcówka ostatkowa
Teatr #chybanieja, reż. Paweł Passini Tragedia Jana, reż. Waldemar Raźniak Oratorium o mleku, reż. Sławomir Narloch Judasz. Laboratorium epifanii, reż. Katarzyna Minkowska Arcykłamcy, reż. Dawid Zalesky Wątpliwość, reż. Norbert Rakowski Judaszaweł, reż. Bartosz Żurowski Ptak zielonopióry, reż. Jarosław Kilian A pod tobą są wieczne ramiona, Graindelavoix
Źródło.
Muzyka Róże ze złota, Graindelavoix Ogień świętego Antoniego, Graindelavoix Psałterz Polski II Gloria Patri La Superbe
Źródło.
Film Szczęśliwy Lazzaro, reż. Alice Rohewacher Nie zabijaj, reż. Catalin RotaruGabi Virginia Sarga Nasze zmagania, reż. Guillaume Senez Serce świata, reż. Natalia Mieszczaninowa Aż poleje się krew, reż. Paul Thomas
Źródło.
Kulinaria Smak domu Jajko! Klątwa
Źródło.
Inne Waleczne serce – warsztaty dla dzieci Grzyby, muzyka i ogień piekielny – panel dyskusyjny Czas odnaleziony, czyli Atlas Warburga do muzyki dawnej / Time Regained: A Warburg Atlas for Early Music – wystawa Potworność muzyki dawnej / The Monstrosity of Early Music – wykład
Źródło.
Przypisy
Kategoria:Festiwale w Warszawie