thumb|Francuski sektor Berlina Francuska strefa okupacyjna w Niemczech (niem. Französische Besatzungszone, fr. Zone d’occupation française en Allemagne) – południowo-zachodni obszar Niemiec okupowany przez Republikę Francuską po zakończeniu II wojny światowej.
Historia Podczas konferencji jałtańskiej podjęto decyzję podziału Niemiec na trzy strefy okupacyjne: radziecką, amerykańską i brytyjską. Swój sprzeciw wobec takich działań wyraził Rząd Tymczasowy Republiki Francuskiej uznając, że Francja, jeden z pierwszych aliantów walczący od 1939, powinna posiadać swoją strefę okupacyjną utworzoną z części terenów obiecanych Wielkiej Brytanii i Stanom Zjednoczonymhttp://web.archive.org/web/20150214165257/http://docnum.univ-lorraine.fr/public/UPV-M/Theses/1994/Perrein_Engels.Helene.LMZ9412_1.pdf..
Przewodniczący Rządu Tymczasowego gen. bryg. Charles de Gaulle wysłał na uroczystość podpisania przez Rzeszę kapitulacji gen. armii Jeana de Lattre de Tassigny, dowódcę 1 Armii Francuskiej „Ren i Dunaj”, który zagroził samobójstwem jeśli nie zostanie dopuszczony do podpisania kapitulacji. Feldmarszałek Wilhelm Keitel zadrwił z gen. de Lattre de Tassigny sugerując, iż powinien on podpisać akt kapitulacji po obu stronach, ponieważ do roku 1942, gdy został aresztowany i zdegradowany przez petainistów, służył w Armii Rozejmowej.
Brytyjczycy oddali Francuzom Saarę, Palatynat oraz tereny na zachód od Renu, zaś Amerykanie Badenię, Wirtembergię, Lindau i cztery okręgi Hesji na prawym brzegu Renu. Niedługo później Francja otrzymała także berlińskie dzielnice Reinickendorf i Wedding.
Siedzibą władz okupacyjnych zostało uzdrowisko Baden-Baden, którego nie dotknęły zniszczenia wojenne.
3 czerwca 1948 francuska strefa okupacyjna połączyła się ze strefami brytyjską i amerykańską w Trizonię.
23 maja 1949 na jej terenie powstała Republika Federalna Niemiec.
Protektorat Saary
Wśród ziem przekazanych przez Brytyjczyków znalazła się również Saara, która jednak nie weszła w skład francuskiej strefy okupacyjnej. Został tam utworzony protektorat, na którego terytorium podjęto próbę degermanizacji. Na skutek referendum z 23 października 1955 będącego wynikiem porozumień w Paryżu, w którym 67,7% wybrało stronę niemiecką, 1 stycznia 1957 Saara wróciła do Niemiec.
Władze strefy okupacyjnej Komendant wojskowy gen. armii Jean de Lattre de Tassigny (8 maja – 26 lipca 1945)
Gubernatorzy wojskowi Gubernator strefy okupacyjnej: gen. korpusu armii Marie-Pierre Kœnig (26 lipca 1945 – 27 września 1949)
Gubernator Nadrenii i Palatynatu: płk Claude Hettier de Boislambert (1945–1951)
Gubernator Wirtembergii: płk Guillaume Widmer (1945–1952)
Gubernator Badenii: płk Pierre Pène (1946–1952)
Wysoki Komisarz Aliancki André François-Poncet (21 września 1949 – 5 maja 1955)
Polacy w strefie francuskiej
W garnizonach Tuttlingen, Lindau, Stuttgart, Karsruhe, Rottweil, Horb i Baden-Baden obok żołnierzy francuskich służyli żołnierze 19 i 29 Zgrupowań Piechoty Polskiej 1 Armii Francuskiej „Ren i Dunaj”, które tworzyli Polacy walczący uprzednio we Francuskich Siłach Wewnętrznych. Swój szlak bojowy przeszli od Renu do Jeziora Bodeńskiego. Oba zgrupowania wróciły do Polski wraz z wyposażeniem w listopadzie 1945 roku.
Przypisy
Bibliografia Corine Defrance, La Politique culturelle de la France sur la rive gauche du Rhin, 1945–1955, Presses universitaires de Strasbourg, 1994. Compte rendu du deuxième Congrès de l’Organisation des fonctionnaires résistants en Allemagne, Höllhof, 1949.
Kategoria:Historia Niemiec 1945–1949 Kategoria:Okupacja francuska