María de Molina – hiszpańska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku, jednostka prototypowa typu María de Molina. Okręt został zwodowany 9 października 1896 roku w stoczni w Ferrol i wszedł w skład hiszpańskiej marynarki wojennej w 1898 roku. Jednostka została wycofana ze służby w 1926 roku.

Projekt i budowa „María de Molina” została zamówiona i zbudowana w krajowej stoczni w Ferrol. Jednostka posiadała dwa kominy. Stępkę okrętu położono w 1894 roku, a zwodowany został 9 października 1896 roku.

Dane taktyczno-techniczne Okręt był kanonierką torpedową o długości między pionami 71,62 metra, szerokości 7,98 metra i zanurzeniu 2,7 metra (maksymalnie 3,04 metra). Wyporność normalna wynosiła 830 ton. Siłownię jednostki stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej nominalnej mocy 2500 KM (3500 KM po przeciążeniu), do których parę dostarczały cztery kotły lokomotywowe. Prędkość maksymalna napędzanego dwiema śrubami okrętu wynosiła 17 węzłów przy mocy nominalnej i 19,5 węzła po przeciążeniu maszyn. Okręt zabierał standardowo zapas 120 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 2000 Mm przy prędkości 10 węzłów.

Na uzbrojenie artyleryjskie okrętu składały się dwa pojedyncze działa kalibru 120 mm Hontoria M1883 L/35, cztery pojedyncze działa 3-funtowe kal. 42 mm (1,65 cala) Nordenfelt L/42 i dwa karabiny maszynowe kal. 7,7 mm L/80. Broń torpedową stanowiły trzy pojedyncze wyrzutnie kal. 356 mm (14 cali), w tym jedna stała na dziobie, umieszczona poniżej wodnicy.

„María de Molina” miała opancerzoną o grubości 152 mm (6 cali).

Załoga okrętu składała się z 89 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba „María de Molina” została przyjęta w skład Armada Española w 1898 roku. Nazwa jednostki upamiętniała królową Kastylii i Leónu, Maríę de Molina. W momencie wybuchu wojny amerykańsko-hiszpańskiej jednostka nie osiągnęła jeszcze gotowości bojowej, stacjonując w Kadyksie. W okresie trwania I wojny światowej jednostka była już przestarzała. W latach 1917–1918 kanonierka przeszła modernizację, która obejmowała wymianę kotłów i ustawienie blisko siebie dwóch kominów, a także demontaż obu dział kal. 120 mm i czterech dział kal. 42 mm, w miejsce których zainstalowano osiem pojedynczych dział kal. 57 mm Nordenfelt L/42. Okręt wycofano ze służby w 1926 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Kanonierki torpedowe typu María de Molina Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni La Graña w Ferrol Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019