Jan Golliusz (ur. 1634, zm. 1694) – polski pamiętnikarz z XVII wieku.
Pochodził z Bełza. W 1648 roku studiował na Akademii Zamojskiej. W latach 1650–1652 przebywał w Lipsku. W 1652 powrócił do Zamościa, gdzie pracowała jako nauczyciel dzieci kalwińskich. Był autorem pamiętnika z lat 1650-1653, w którym opisał m.in. panującą wówczas w mieście epidemię. Pisał także wiersze (panegiryki). W 1653 roku przeprowadził się do Lwowa. Później zamieszkał na Żmudzi. Od 1677 roku nosił tytuł Sekretarza Jego Królewskiej Mości. Zmarł w 1694 roku w Wilnie.
Jego Pamiętnik znajduje się w zbiorach British Museum w Londynie. W 1891 roku został opublikowany przez Józefa KalennbachaWielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna, tom V. Str. 273. Wyd. Gutenberga..
W niektórych opracowaniach występuje jako Jan Goliusz.
Przypisy
Linki zewnętrzne Pamiętnik Jana Golliusza mieszczanina polskiego (wyd. 1891) w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Zamojskiej Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników XVII wieku Kategoria:Polscy pisarze barokowi Kategoria:Polscy poeci XVII wieku Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Sekretarze Jana III Sobieskiego Kategoria:Urodzeni w 1634 Kategoria:Zmarli w 1694