Ignacy Różycki (ur. 26 grudnia 1911 w Kryspinowie, zm. 14 października 1983 w KrakowieSłownik polskich teologów katolickich 1981–1993. az 8, wyd. ATK, Warszawa 1995, s. 494–495 (biogram autorstwa Grzegorza Rysia)) – polski ksiądz katolicki, teolog, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, specjalista w zakresie dogmatyki.
Życiorys Był absolwentem Gimnazjum im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie (1930), następnie wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej, święcenia kapłańskie przyjął 7 października 1934. W 1937 obronił na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu pracę doktorską De cognoscibilitate Dei, opublikowaną w 1938 jako Doctrina Petri Abelardi de Trinitate: De cognoscibilitate Dei. W 1938 został prefektem, w 1939 rektorem Małego Seminarium w Krakowie, równocześnie pracował jako asystent na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W okresie II wojny światowej wykładał dogmatykę w seminarium duchownym w Krakowie.
W 1945 podjął pracę na Wydziale Teologicznym UJ jako zastępca profesora, w tym samym roku otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Doctrina Petri Abaelardi de Trinitate, vol. II: De mysterio SS. Trinitatis opublikowanej w 1939 i został mianowany docentem. W latach 1945–1954 kierował na UJ Katedrą Dogmatyki SzczegółówejPiotr Wisz Habilitacje na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w latach 1945–1954, w: Resovia Sacra, tom 14/15 (2007/2008), s. 264. 1 maja 1954 został mianowany profesorem nadzwyczajnym. Pracę magisterską pod jego kierunkiem napisał na UJ Karol Wojtyła.
Po likwidacji Wydziału Teologicznego UJ w sierpniu 1954 został profesorem Wydziału Teologicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie objął Katedrę Dogmatyki Spekulatywnej. W 1957 zrezygnował z pracy ATK, ale powrócił tam w 1964, ponownie obejmując tę samą katedrę, w 1969 został profesorem zwyczajnymAndrzej Zuberbier Kierunek teologii dogmatycznej, w: XX lat Akademii Teologii Katolickiej. Księga pamiątkowa 1954–1974, wyd. ATK, Warszawa 1976, s. 88. Na Wydziale Teologicznym ATK był promotorem wielu prac doktorskich. Pod jego kierunkiem stopień doktora uzyskali m.in. Jerzy Kotara, Tadeusz Dionizy Łukaszuk i Engelbert Gorywoda. Równocześnie współpracował z Papieskim Wydziałem Teologicznym w Krakowie i Papieską Akademią Teologiczną w Krakowie.
Od 27 października 1965 był ekspertem soboru watykańskiego II. Pracował tam nad Deklaracją o wolności religijnej i Konstytucją duszpasterską o Kościele w świecie współczesnym, był także ekspertem Synodu Biskupów oraz od 1969 członkiem Wspólnej Grupy Roboczej Kościoła Rzymskokatolickiego i Światowej Rady Kościołów. W latach 1973–1978 był członkiem Rady Naukowej Konferencji Episkopatu Polski. w 1980 został członkiem Międzynarodowej Komisji TeologicznejInternational Theological Commission: Members.
Był członkiem Polskiego Towarzystwa Teologicznego w Krakowie, w latach 1958–1965 kierował jego sekcją dogmatyczno-moralną. W latach 1959–1973 był duszpasterzem pracowników nauki archidiecezji krakowskiej, w latach 1972–1979 kierował komisją Synodu Archidiecezji Krakowskiej ds. teologicznych.
Na polecenie Karola Wojtyły jako arcybiskupa krakowskiego przeprowadził jako cenzor w procesie beatyfikacyjnym Faustyny Kowalskiej teologiczną analizę jej Dzienniczka. Początkowo sceptyczny, uważał przyszłą świętą za „ofiarę halucynacji na podłożu histerii”. Ostatecznie uznał jej objawienia za nadprzyrodzone, a ją samą za „wspaniałą mistyczkę”Ewa K. Czaczkowska Papież, który uwierzył. Jak Karol Wojtyła przekonał Kościół do kultu Bożego Miłosierdzia, wyd. Znak, Kraków 2016, s. 82–86.
Mieszkał w Krakowie.
Wybrane publikacje Wykłady z dogmatyki I. Różyckiego z roku 1941/42 (1943) Podstawy sakramentologii (1970) Doctrina Petri Abaelardi de Trinitate (1938, 1939) Il culto della divina misericordia: studio teologico del Diario di santa Faustina Kowalska sul tema del culto (2002) Dogmatyka (1947) Quaestio de natura et gratia seu reparabilitas omnium peccatorum in statu naturae purae (1946) Podstawy sakramentologii (1970) Rozważania o bożym miłosierdziu – na podstawie opracowań Ignacego Różyckiego (1985)
Przypisy Jacek Salij, Wydział Teologiczny ATK jako prężny ośrodek naukowy, „Studia Theologica Varsaviensia UKSW” 1/2013, s. 90.
Kategoria:Duchowni archidiecezji krakowskiej Kategoria:Polscy teolodzy katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego Kategoria:Zmarli w 1983