mały|Trump, zwycięzca turnieju Mistrzostwa świata w snookerze 2019 (ang. 2019 Betfred.com World Snooker Championship) – 82. edycja mistrzostw świata w snookerze, która odbyła się w dniach 20 kwietnia–6 maja 2019 roku w Crucible Theatre w Sheffield. Był to dwudziesty i ostatni turniej rankingowy sezonu 2018/2019.
Obrońca tytułu, Walijczyk Mark Williams został wyeliminowany z turnieju w 1/8 finału po porażce 9:13 z Davidem Gilbertem. Mistrzem świata został Judd Trump, który w finale pokonał 18:9 Johna Higginsa.
Turniej był transmitowany w Europie przez stacje BBC i Eurosport, a na świecie przez Facebooka oraz portal YouTube na stronie World Snooker. W Polsce wszystkie mecze fazy telewizyjnej oraz wybrane mecze kwalifikacji można było obejrzeć, w opcji na żywo oraz VOD, w płatnej platformie streamingowej .
Organizacja turnieju Format rozgrywek mały|English Institute of Sport Czołowa szesnastka światowego rankingu miała zagwarantowany udział w turnieju. Pozostali zawodnicy znajdujący się w Main Tourze oraz zaproszeni amatorzy musieli przejść przez trzyrundowe eliminacje, które odbyły się w dniach 10–17 kwietnia 2019 w English Institute of Sport w Sheffield. Eliminacje wyłoniły 16 zawodników zakwalifikowanych do udziału w fazie głównej mistrzostw.
Z numerem 1 rozstawiony został obrońca tytułu Mark Williams, kolejne pozycje ustalane były na podstawie rankingu ustalonego według stanu po turnieju China Open 2019. W kwalifikacjach rozstawieni byli zawodnicy zajmujący miejsca 17–81 w rankingu (Jamie Jones, zajmujący 61. miejsce w rankingu, był wówczas zawieszony przez Światową Federację Snookera i nie zagrał w mistrzostwach).
Mecze w zawodach zostały podzielone na od dwóch do czterech sesji, w których zaplanowana została do rozegrania konkretna liczba partii. Każdy mecz w rundzie kwalifikacyjnej toczył się na dystansie do 10 wygranych frejmów. Z kolei w fazie głównej mistrzostw format rozgrywek wyglądał następująco: 1. runda – do 10 wygranych, pierwsza sesja – 9 partii, druga sesja – pozostałe partie (maks. 10), 2. runda – do 13 wygranych, pierwsza i druga sesja – 8 partii, trzecia sesja – pozostałe partie (maks. 9), Ćwierćfinały – do 13 wygranych, pierwsza i druga sesja – 8 partii, trzecia sesja – pozostałe partie (maks. 9), Półfinały – do 17 wygranych, pierwsza, druga i trzecia sesja – 8 partii, czwarta sesja – pozostałe partie (maks. 9), Finał – do 18 wygranych, pierwsza i trzecia sesja – 8 partii, druga sesja – 9 partii, czwarta sesja – pozostałe partie (maks. 10).
Nagrody pieniężne Nagroda Zwycięzca 500 000 £ Finalista 200 000 £ Półfinalista 100 000 £ Ćwierćfinalista 50 000 £ Ostatnia 16 30 000 £ Ostatnia 32 20 000 £ Ostatnia 48 15 000 £ Ostatnia 80 10 000 £ Najwyższy break w fazie telewizyjnej 10 000 £ Najwyższy break poza fazą telewizyjną 1 000 £ Break maksymalny w fazie telewizyjnej 50 000 £ Łączna pula nagród 2 231 000 £ Bilety mały|Crucible Theatre Bilety na poszczególne sesje były rozprowadzane przez stronę internetową www.cruciblesnooker.com oraz telefonicznie. Na mecze pierwszej rundy, drugiej rundy oraz ćwierćfinały bilety były dostępne w dwóch wariantach: standard oraz premium. Na mecze półfinałowe oraz finał bilety były dostępne w trzech wariantach: standard, premium, VIP.
Wariant premium zapewniał: miejsca z najlepszą widocznością na stół, zestaw upominków World Snooker, zestaw słuchawkowy zapewniający komentarz do meczu.
Wariant VIP zapewniał: kieliszek wina musującego w restauracji Crucible Corner, trzydaniowy lunch lub kolację, miejsca z najlepszą widocznością na stół, zestaw upominków World Snooker, zestaw słuchawkowy zapewniający komentarz do meczu, fotografia z pucharem wręczanym mistrzom świata.
Ceny biletów kształtowały się następująco: wariant standard: od 30 £ za wybrane sesje pierwszej rundy do 110 £ za ostatnią sesję finału, wariant premium: od 80 £ za wybrane sesje pierwszej rundy do 160 £ za ostatnią sesję finału, wariant VIP: od 300 £ za sesje meczów półfinałowych, przez 350 £ za pierwsze 3 sesje finału, do 400 £ za ostatnią sesję finału.
Ciekawostki i wydarzenia związane z turniejem Ogólne informacje Po raz pierwszy w historii pula nagród w turnieju wyniosła ponad 2 miliony funtów. 500 tysięcy funtów przeznaczone dla zdobywcy tytułu to najwyższa w historii snookera nagroda. Poprzedni rekord wynosił 425 tys. i został ustanowiony na poprzednich mistrzostwach. Nagroda za breaka maksymalnego podczas fazy głównej mistrzostw została podniesiona przez World Snooker oraz WPBSA z pięciu tysięcy do pięćdziesięciu tysięcy funtów. Sponsor tytularny zawodów, firma Betfred podjęła decyzję, że za każdy wbity break stupunktowy podczas fazy głównej zawodów, przeznaczy 100 funtów na rzecz Jessie May Children’s Hospice at Home. Natomiast jeśli w całej fazie głównej mistrzostw padnie 80 breaków stupunktowych lub więcej, na rzecz hospicjum firma przeznaczy 25 000 funtów. W fazie głównej mistrzostw wbitych zostało sto breaków stupunktowych. Jest to największa liczba takich podejść w historii rozgrywania mistrzostw w Crucible. Do tej pory rekord wynosił 86 i został ustanowiony w 2015 oraz 2016 roku.
Kwalifikacje Do kwalifikacji przystąpiło trzech byłych mistrzów świata: Ken Doherty (1997), Peter Ebdon (2002) i Graeme Dott (2006) i dwie mistrzynie świata kobiet: jedenastokrotna mistrzyni Reanne Evans i trzykrotna, w tym aktualna, Ng On Yee. Dott jako jedyny przebrnął przez kwalifikacje. W kwalifikacjach do fazy głównej mistrzostw wystąpił jeden Polak, Adam Stefanów. Przegrał on w pierwszej rundzie z Tajem Nopponem Saengkhamem w stosunku 3 do 10. Noppon Saengkham w trakcie meczu z Polakiem, Adamem Stefanówem, wbił breaka w wysokości 146 punktów, który zarazem był najwyższym breakiem kwalifikacji. W poniedziałek, 8 kwietnia, 2 dni przed rozpoczęciem kwalifikacji, Michael Judge zastąpił w drabince Chińczyka . Judge wygrał swój pierwszy oraz drugi mecz kwalifikacji. Przegrał w ostatniej, trzeciej rundzie z Jamesem Cahillem. Jimmy White, w pierwszej rundzie kwalifikacji, zagrał 102. mecz w mistrzostwach świata (sumując występy w kwalifikacjach oraz w fazie telewizyjnej). Wynik ten pozwolił pobić osiągnięcie największej liczby rozegranych meczów w czempionacie, które do tej pory należało do Steve’a Davisa. James Cahill prowadził w meczu z Andrew Higginsonem 7–0, by następnie przegrywać 8-9. Ostatecznie mecz zakończył się wynikiem 10–9 na korzyść Cahilla. Marco Fu, który przegrał swój mecz kwalifikacyjny w pierwszej rundzie z Luo Honghao, nie zagrał w fazie głównej mistrzostw pierwszy raz od 2004 roku. Robert Milkins w meczu trzeciej rundy prowadził po pierwszej sesji z Anthonym McGillem 7-2. McGill ostatecznie wygrał pojedynek 10–8. Mark Davis wygrywając pojedynek trzeciej rundy z Lü Haotianem, awansował po raz dziesiąty do fazy głównej mistrzostw z kwalifikacji. Jest to największa liczba awansów wśród wszystkich zawodników w historii, którzy brali udział w kwalifikacjach do mistrzostw świata.
1. runda Ronnie O’Sullivan zagrał w fazie głównej mistrzostw po raz 27. z rzędu, co stanowi wyrównanie rekordu Stephena Hendry’ego. John Higgins natomiast zaliczył 25. kolejny występ. James Cahill jako pierwszy amator w historii zagrał w fazie głównej mistrzostw. W decydującej rundzie kwalifikacji pokonał on innego amatora, Michaela Judge’a. Najstarszym zawodnikiem, który wziął udział w fazie telewizyjnej był 46-letni Mark Davis, zaś najmłodszym 19-letni Luo Honghao. W pierwszej rundzie turnieju zagrało 8 mistrzów świata, którzy łącznie zdobyli 19 tytułów mistrzowskich. Byli to: Ronnie O’Sullivan (2001, 2004, 2008, 2012, 2013), John Higgins (1998, 2007, 2009, 2011), Mark Williams (2000, 2003, 2018), Mark Selby (2014, 2016, 2017), Shaun Murphy (2005), Graeme Dott (2006), Neil Robertson (2010) i Stuart Bingham (2015). Jedynym zawodnikiem, który nie zagrał w fazie głównej tegorocznego czempionatu oraz zdobył tytuł mistrzowski w XXI wieku był Peter Ebdon (2002). W fazie głównej mistrzostw wystąpiło siedmiu debiutantów, w tym czterech Chińczyków: Tian Pengfei, Luo Honghao, Li Hang, Zhao Xintong, Michael Georgiou, James Cahill i Scott Donaldson. Georgiou był pierwszym w historii Cypryjczykiem grającym w Crucible Theatre. W pierwszej rundzie mistrzostw zagrała rekordowa liczba sześciu reprezentantów Chin. Poprzedni rekord został ustanowiony w 2017 roku, gdy w czempionacie wystąpiło pięciu Chińczyków. Mecz Luki Brecela i Gary’ego Wilsona został przerwany przy stanie 9-8 dla tego drugiego z powodu przeciągającej się gry. Został on dokończony tego samego dnia wieczorem, tuż po zwolnieniu pierwszego stołu przez zawodników grających planowo w sesji wieczornej. Decydujący, dziewiętnasty frejm w tym meczu trwał 79 minut i 31 sekund. Była to najdłuższa partia w historii fazy głównej mistrzostw świata rozgrywanej w Crucible Theatre. Shaun Murphy jako drugi zawodnik w historii fazy głównej mistrzostw świata rozgrywanej w Crucible Theatre, wygrał mecz do zera. Pokonał on w meczu Luo Honghao 10–0. Poprzedni taki mecz miał miejsce w 1992 roku, gdy również w meczu pierwszej rundy, John Parrott pokonał Eddiego Charltona takim samym rezultatem. Luo Honghao, w przegranym 0–10 meczu z Shaunem Murphym, pobił rekord w najmniejszej liczbie zdobytych punktów w meczu fazy głównej mistrzostw świata rozgrywanej w Crucible Theatre. W całym meczu zdobył on zaledwie 89 punktów. Do tej pory rekord ten należał do , który w 1991 roku zdobył 191 punktów w meczu przegranym 1–10 ze Stephenem Hendrym. Brat Johna Higginsa, Jason, po zakończeniu pierwszej sesji meczu Higginsa z Markiem Davisem spadł ze schodów w Crucible Theatre i złamał rzepkę. Higgins spędził z bratem kilka godzin w szpitalu, jednak nie przeszkodziło mu to dokończyć pojedynku i ostatecznie pokonać Davisa 10–7. Ronnie O’Sullivan po raz pierwszy od 2003 roku oraz po raz czwarty w karierze został wyeliminowany z mistrzostw świata w pierwszej rundzie. Przegrał on mecz z amatorem, Jamesem Cahillem 8–10. Rezultat tego meczu został uznany przez stronę World Snooker jako jedno z sześciu najbardziej szokujących rozstrzygnięć podczas pierwszej rundy mistrzostw świata w snookerze w historii. Stuart Bingham w meczu z Graemem Dottem prowadził 8–1. Mecz ostatecznie zakończył się wynikiem 10–9 na korzyść Anglika. Bingham przegrał również szesnastą partię pojedynku poprzez zasadę trzech fauli.
2. runda Gary Wilson, James Cahill oraz Zhou Yuelong po raz pierwszy w karierze zagrali w drugiej rundzie mistrzostw świata. Mark Williams, po rozegraniu pierwszej sesji meczu z Davidem Gilbertem, skarżył się na ból w klatce piersiowej. Z tego powodu został przyjęty do szpitala w celu wykonania dalszych badań. Ostatecznie Walijczyk dokończył pojedynek, jednak to Anglik okazał się w nim lepszy, wygrywając 13–9. Było to jednoznaczne z wyeliminowaniem obrońcy tytułu z turnieju. Zwycięstwo Gary’ego Wilsona nad Markiem Selbym było pierwszym takim rezultatem meczu między tymi dwoma graczami w historii. Z poprzednich pięciu pojedynków za każdym razem górą wychodził Selby, wliczając w to finał turnieju China Open 2015. James Cahill dzięki występowi w drugiej rundzie mistrzostw świata, zapewnił sobie status profesjonalisty w sezonie 2019/2020.