Kazimierz Walenty Stoy (ur. 4 czerwca 1890 w Sanoku, zm. 15 grudnia 1980 w Port Talbot) – major obserwator lotnictwa Wojska Polskiego.

Życiorys Kazimierz Walenty Stoy urodził się 4 czerwca 1890 w SanokuWedług „Biuletynu” Koła Lwowian w Londynie Kazimierz Stoy urodził się w Brzeżanach, gdzie jego ojciec, inż. Henryk Stoy, został przeniesiony z Sanoka w 1892 tj. dwa lata po urodzeniu Kazimierza.. Był synem inż. Henryka Stoya (pracującego w Brzeżanach i Sanoku) i Heleny Józefy Leokadii (ur. 1855, córka Walentego Lipińskiego, w 1940 deportowana na Syberię wraz z synową i wnukiem Tadeuszem Hoffem i 23 września 1940 zmarła w Minorze). Miał rodzeństwo: Emilię Stefanię Wiktorię (ur. 1880, żona Mariana Ludwika Hoffa, matka Tadeusza Hoffa, zm. 27 maja 1944 w Ałdanie), Filipinę (jedno z bliźniąt, ur. i zm. 1 maja 1885), Henryka Tadeusza (drugie z bliźniąt, ur. 1 maja 1885), Stefanię Jadwigę (ur. 1886). Pod koniec XIX zamieszkiwał w Sanoku w domu nr 225 rodzin Lipińskich i Beksińskich.

Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej jako podchorąży wchodził w skład korpusu oficerskiego II ruchomego parku lotniczego, użytego na froncie i dyslokowanego w Brześciu nad Bugiem. Został awansowany na stopień porucznika w korpusie oficerów aeronautycznych z dniem 1 czerwca 1921. W latach 20. i 30. był oficerem 2 pułku lotniczego w KrakowieW odniesieniu do tożsamości podanej w Roczniku Oficerskim z 1928 (zob. ) opublikowano sprostowanie w „Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych” z 1931, wedle którego zamiast imion „Kazimierz Walenty” polecono wstawić imię „Walenty”, zob. . Tym niemniej w Roczniku Oficerskim z 1932 nadal podano zapis „Kazimierz Walenty Stoy” (zob. ).. W latach 30. został awansowany na stopień kapitana. Według stanu z marca 1939 był kierownikiem referatu w Dowództwie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych.

Podczas II wojny światowej służył w Polskich Siłach Powietrznych w Wielkiej Brytanii. Dosłużył stopnia majora (S/Ldr) obserwatora.

W 1924 w Krakowie poślubił Annę. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był prezesem Koła Chyrowiaków. Zmarł 15 grudnia 1980 w Port Talbot i tam został pochowany.

Ordery i odznaczenia Medal Wojska (czterokrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (25 maja 1929)M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 303 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Kapitanowie lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Sanoku Kategoria:Majorowie Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojska (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Lotniczego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Wojskowi związani z Krakowem Kategoria:Zmarli w 1980 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej