Jarosław Wołkonowski (ur. 19 maja 1956 w Gudelach) – litewski historyk i fizyk narodowości polskiej. Były prof. UwB, dziekan Wydziału Ekonomiczno–Informatycznego filii w Wilnie Uniwersytetu w Białymstoku.

Życiorys W 1974 roku ukończył Szkołę Średnią nr 19 (obecnie Gimnazjum im. Władysława Syrokomli) w Wilnie. Następnie studiował fizykę na Uniwersytecie Wileńskim. W roku 1995 w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego napisał i obronił pracę doktorską. W latach 1995–98 był zastępcą redaktora naczelnego dziennika Kurier Wileński. W latach 1998–2005 pracował początkowo jako adiunkt, a następnie jako p.o. docenta na Universitas Studiorum Polona Vilnensis. W 2005 roku w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk obronił Pracę habilitacyjną na temat „Stosunki polsko-żydowskie w Wilnie i na Wileńszczyźnie w latach 1919-1939”. W 2006 na Wydziale Prawa na Uniwersytecie w Białymstoku został profesorem nadzwyczajnym. Jako prezes Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy, podjął starania, zakończone sukcesem, o stworzenie polskiej mniejszości możliwości studiowania w Wilnie w języku ojczystym. Od momentu powstania w 2007 do 2016 sprawował funkcję dziekana Wydziału Ekonomiczno–Informatycznego filii w Wilnie Uniwersytetu w Białymstoku. Z pracy na UwB został zwolniony pod koniec października 2019 r. po udzieleniu wywiadu, w którym krytykował władze uczelni, (gdy funkcję dziekana Wydziału Ekonomiczno-Informatycznego w Wilnie sprawowała dr hab. Mieczysława Zdanowicz), w tym z powodów prowadzonej współpracy z uczelniami w Rosji, czemu sprzeciwiał się były dziekan uczelni.

Pisał artykuły dla mediów takich jak: “Karta”, “Mars”, Gazeta Wyborcza, Lietuvos Rytas, Kurier Wileński, “Nasza Gazeta” na temat polskiego podziemia wileńskiego w czasie drugiej wojny światowej oraz stosunków polsko-żydowskich na Wileńszczyźnie w okresie międzywojennym.

W latach 1988–2000 zasiadał trzy razy w Zarządzie Głównym Związku Polaków na Litwie. W latach 1998–2011 był prezesem Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy.

Pracował jako nauczyciel fizyki w Gimnazjum im. Władysława Syrokomli w Wilnie (2020-2025).

Żona Biruta, córki Katarzyna i Justyna, syn Gabriel.

Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (2000) Medal „Pro Memoria” (2007) Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2009)

Prace Sympozjum historyczne “Rok 1944 na Wileńszczyźnie”: Wilno 30 czerwca–1 lipca 1994 r. (ed.), Warsaw: Biblioteka “Kuriera Wileńskiego,” 1996, Okręg Wileński Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej w latach 1939–1945, Warszawa 1996 Stosunki polsko-żydowskie w Wilnie i na Wileńszczyźnie 1919-1939, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, , 2004

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Litewscy historycy Kategoria:Polacy na Litwie Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pro Memoria Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Białymstoku Kategoria:Urodzeni w 1956