Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem w dekanacie laseckim archidiecezji warszawskiej.

Pierwotnie była to murowana świątynia ufundowana przez kanclerza koronnego Jana Sebastiana Szembeka. Zaprojektowana została przez architekta Karola Baya. Kościół posiadał jedną nawę i reprezentował styl barokowy. Efektowna fasada została zwieńczona półkolistym szczytem. Świątynia została konsekrowana w dniu 24 listopada 1754 roku przez biskupa inflanckiego Antoniego Kazimierza Ostrowskiego. Później Kościół został przebudowany w latach 1889−1902 przez znakomitego warszawskiego architekta Józefa Piusa Dziekońskiego. Rozebrane zostały zakrystia i prezbiterium, dobudowane zostały dwie nawy boczne, co znacznie zwiększyło rozmiar budowli. Ostatnim dobudowanym elementem jest wieża wzniesiona w latach 20. XX wieku. 26 października 1930 r. Biskup polowy Wojsk Polskich, Stanisław Gall dokonał konsekracji odnowionej świątyni.

Wnętrze i wyposażenie Wnętrze świątyni jest skromne. Ze starej budowli został zachowany ołtarz umieszczony w kaplicy usytuowanej na lewo od prezbiterium. Dawniej pełnił funkcję ołtarza głównego. W barokowy ołtarzu w kaplicy znajduje się XVIII-wieczny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z rzeźbami Św. Joachima i Św. Anny.

Ołtarz główny, wykonany współcześnie z wykorzystaniem barokowych rzeźb aniołów z XVIII wieku, zawiera obraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z 1864 roku oraz obraz św. Izydora Oracza w zwieńczeniu. Dwa ołtarze boczne pochodzą z XVIII i XIX wieku. W lewym, barokowym ołtarzu znajdują się rzeźby Chrystusa Ukrzyżowanego, Matki Bożej Bolesnej i św. Jana Ewangelisty, natomiast w prawym umieszczono obraz św. Kingi autorstwa Bolesława Łaszczyńskiego z 1886 roku.

Wyposażenie kościoła obejmuje ponadto XVIII-wieczne konfesjonały, dwa rokokowe feretrony, barokowy krzyż ołtarzowy, rokokową monstrancję z około 1760 roku, XVIII-wieczny kielich oraz klasycystyczną puszkę na komunikanty z początku XIX wieku. W świątyni znajdują się również dwie granitowe kropielnice oraz zabytkowe lichtarze.

W latach 90. XX wieku przeprowadzono gruntowną renowację wnętrza i wyposażenia kościoła. Odnowiono i pozłocono ołtarze, ambonę, chrzcielnicę oraz organy piszczałkowe. W 1994 roku kardynał Józef Glemp poświęcił nowy marmurowy ołtarz. 7 listopada 1999 roku w kościele zainstalowano relikwie św. Kingi, sprowadzone ze Starego Sącza. Odnowiono również stacje Drogi Krzyżowej, wymieniono okna, zakupiono nowe ławki i żyrandole.

Galeria

Przypisy

Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie warszawskim zachodnim Kategoria:Kościoły w archidiecezji warszawskiej Kategoria:Obiekty sakralne w Starych Babicach Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Kategoria:Architektura barokowa w województwie mazowieckim Kategoria:Architektura neobarokowa w województwie mazowieckim Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo mazowieckie)