mały|Hanka Ordonówna; Foto: Stanisław Brzozowski mały|Hanka Ordonówna; Foto: Stanisław Brzozowski mały|Aleksander Michałowski; Foto: Stanisław Brzozowski Stanisław Filipin Brzozowski (ur. 1 maja 1883 w Warszawie, zm. 1968 w Łodzi) – polski fotograf. Członek założyciel Cechu Fotografów Chrześcijan w WarszawieWacław Żdżarski, Historia fotografii warszawskiej, s. 197, 200, 204, 319, 353–354. Wydawca – Państwowe Wydawnictwo Naukowe (1974).. Dokumentalista teatralny scen warszawskich oraz łódzkich.
Życiorys Syn Franciszka, krawca i Julianny z domu NeubauerAkt chrztu 303/1883, Akta parafii rzymskokatolickiej św. Jana w Warszawie, Archiwum Państwowe w Warszawie, sygn. 72/161/0/-/99.. 28 sierpnia 1917 w Warszawie ożenił się z Anną Amelią RaczkowskąAkt ślubu 22/1917, Akta parafii rzymskokatolickiej Przemienienia Pańskiego w Warszawie, Archiwum Państwowe w Warszawie, sygn. 72/1216/..
Był związany z warszawskim środowiskiem fotograficznym – mieszkał, pracował, tworzył w Warszawie. Zawodowo związany z fotografią od 1898 roku – wówczas podjął pracę przy produkcji papierów kolodionowych (w czasie późniejszym pracę laboranta i pomocnika w atelier) w Wytwórni Materiałów Fotochemicznych Leonarda Kowalskiego przy ulicy Mazowieckiej w Warszawie. Od 1903 roku prowadził własne zakłady fotograficzne w Warszawie – przy ulicy Elektoralnej i (w czasie późniejszym) przy ulicy Świętokrzyskiej. Oprócz fotografii portretowej w zakładzie fotograficznym zajmował się fotografią architektury, fotografią dokumentalną, fotografią krajobrazową.
Miejsce szczególne w twórczości Stanisława Brzozowskiego zajmowała fotografia teatralna (dokumentacja fotograficzna z warszawskich scen teatralnych, portrety aktorów, zdjęcia zrobione za kulisami). Jako fotograf współpracował ze wszystkimi warszawskimi teatrami (Teatr Ateneum, Teatr Letni, Teatr Mały, Teatr Morskie Oko, Teatr Opera, Teatrzyk Qui pro Quo, Teatr Polski). Współpracował z wieloma warszawskimi i ogólnopolskimi czasopismami – wiele jego fotografii publikował Przekrój oraz Kurier Codzienny. W 1922 roku Stanisław Brzozowski (wspólnie z Karolem Buchcarem, Janem Malarskim, Bronisławem Mieszkowskim, Karolem Pęcherskim, Janem Piszczatowskim, Janem Raczyńskim) był współzałożycielem Cechu Fotografów Chrześcijan w Warszawie.
Stanisław Brzozowski uczestniczył w wielu wystawach fotograficznych; krajowych i międzynarodowych – na których otrzymał wiele akceptacji, nagród i wyróżnień (m.in. wyróżniono jego fotografie podczas ekspozycji II Wystawy Fotografii Artystycznej w Warszawie, w 1917 roku)Ignacy Płażewski, Spojrzenie w przeszłość polskiej fotografii, s. 192. Wydawca – Państwowy Instytut Wydawniczy (1982), ..
Po 1945 roku Stanisław Brzozowski osiedlił się w Łodzi, gdzie otworzył kolejny własny zakład fotograficzny przy ulicy Piotrkowskiej. W Łodzi podjął współpracę z Teatrem Powszechnym oraz Teatrem Wojska Polskiego. Wspólnie z Janem Malarskim tworzył spółkę fotograficzną, która wykonała m.in. portrety Bolesława Bieruta siedzącego przy biurku w Belwederze oraz fotografie prezydenta w parku – w Natolinie.
W 1939 roku na skutek działań wojennych zostało zniszczone archiwum fotograficzne Stanisława Brzozowskiego – bezpowrotnie utracono kilkanaście tysięcy negatywów. Pozostała część jego dorobku fotograficznego znajduje się w zbiorach Muzeum Teatralnego w Warszawie oraz w zbiorach Narodowego Archiwum Cyfrowego w Warszawie.
19 stycznia 1955 r. na wniosek Ministra Kultury i Sztuki został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki..
Zmarł w Łodzi, pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 299a-1-4,5).
Przypisy
Kategoria:Fotografowie związani z Łodzią Kategoria:Fotografowie związani z Warszawą Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy fotografowie współcześni Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1968