Paolo Mantegazza (ur. 31 października 1831, zm. 28 sierpnia 1910) – włoski neurolog, fizjolog i antropolog, znany z eksperymentalnego badania wpływu liści koki na psychikę człowieka, również pisarz.
Ważniejsze prace
Autor wielu prac naukowych, głównie z dziedziny fizjologii: Fisiologia del Dolore (Fizjologia bólu, 1880); Fisiologia dell’Amore (Fizjologia miłości, 1896); Elementi d’igiene (Podstawy higieny, 1875); Fisonomia e Mimica (Fizjonomika i mimika, 1883); Gli Amori degli Uomini (Zachowania seksualne człowieka, 1885); Fisiologia dell’odio (Fizjologia nienawiści, 1889); Fisiologia della Donna (Fizjologia kobiety, 1893).
Był także autorem beletrystyki. Po polsku ukazały się najważniejsze powieści:
Głowa (Testa), 1868 – powieść dla młodzieży, kontynuacja powieści Serce Edmonda De Amicisa (wyd. pol. 1891) Wiek obłudy (Il secolo nevrosico), 1887 (wyd. pol. 1890) Chora miłość (Un giorno a Madera; dosł. Dzień na Maderze), 1887 – romans epistolarny, pierwsza głośna powieść pisarza (wyd. pol. 1891) Rok 3000-ny. Marzenie przyszłości (L’anno 3000: sogno), 1897 – powieść fantastycznonaukowa (wyd. pol. 1898, 1902, 1930 tłum. Melania Łaganowska)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Paolo Mantegazza – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Włoscy fizjolodzy Kategoria:Włoscy neurolodzy Kategoria:Włoscy pisarze Kategoria:Włoscy antropolodzy Kategoria:Zmarli w 1910 Kategoria:Urodzeni w 1831