thumb|155px|Hypnos i Tanatos niosący ciało Sarpedona, malowidło na lekycie biało gruntowanym, V wiek p.n.e., Muzeum Brytyjskie thumb|200px|Tanatos, płaskorzeźba nagrobna, Stary Cmentarz, Siedlce (według grobowca Włodzimierza Potockiego, B. Thorvaldsen, Katedra na Wawelu, 1830), w 2014 r. zniszczony i usunięty z cmentarza Tanatos (także Śmierć; Thánatos ‘śmierć’, ‘śmierć’, ‘bóg śmierci’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie śmierci.
Był bóstwem chtonicznym. Uchodził za syna Nyks i Tartara (lub Ereba) oraz za brata bliźniaczego boga Hypnosa. Według niektórych źródeł para boskich braci (Tanatos i Hypnos) nie miała ojca.
Jego rzymską odpowiedniczką była bogini (lub uosobiona abstrakcja) Mors.
Występuje w micie o Alkestis.
W sztuce przedstawiany jest zwykle jako młodzieniec z czarnymi skrzydłami u ramion (symbolizują śmierć, psychopompa), ze zgaszoną i odwróconą pochodnią w ręce (symbolizuje śmierć), w towarzystwie Hypnosa.
Wyobrażenie o bogu przejawia się w sztukach plastycznych, między innymi w greckim malarstwie wazowym, w rzeźbie (sarkofagi, nagrobki, płaskorzeźba na kolumnie świątyni Artemidy w Efezie), w malarstwie olejnym (cykl obrazów Thanatos Jacka Malczewskiego).
Od Tanatosa pochodzi nazwa nauki badającej problematykę związaną ze śmiercią – tanatologia.
Zobacz też Moros śmiercionośni bogowie: Apollo, Ares, Artemida, Atena, Hades, Hekate, Persefona, Zeus
Przypisy ; polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
Vojtech Zamarovský, op.cit., s. 293. .
Bibliografia
Kategoria:Bóstwa chtoniczne w mitologii greckiej Kategoria:Personifikacje w mitologii greckiej Kategoria:Bóstwa śmierci