Teatr w Delfach – starożytny teatr grecki w sanktuarium Apollina w Delfach; współcześnie część stanowiska archeologicznego w Delfach, które w 1987 roku zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Historia Teatr znajduje się w północno-wschodniej części delfickiego sanktuarium. Odbywały się tu zawody muzyczne igrzysk pytyjskich i przedstawienia podczas festiwali religijnych.
Pierwszy teatr w tym miejscu mógł mieć widownię z drewnianymi siedzeniami; możliwe też, że widzowie siedzieli bezpośrednio na ziemi. Pierwszy kamienny teatr powstał w IV w. p.n.e. z białego kamienia wydobywanego na stokach Parnasu. Był on wielokrotnie przebudowywany, odrestaurowany z inicjatywy Eumenesa II ok. 160/159 p.n.e. W wyniku tej restauracji powstał teatr z kamienną orchestrą w kształcie podkowy, kamiennym theatronem i dekorowaną sceną.
Ruiny teatru to współcześnie część stanowiska archeologicznego w Delfach, które w 1987 roku zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Architektura 150px|left|thumb|Pozostałości fryzu reliefowego przedstawiającego prace Heraklesa, Muzeum Archeologiczne w Delfach Orchestra o średnicy 18,5 m była wyłożona kamiennymi płytkami a dookoła niej biegła rynna odprowadzająca wodę.
Brukowana diazoma rozdzielała theatron na dwie części: w części dolnej znajdowało się 27 rzędów a w górnej siedem. Część dolna podzielona była na 7 sektorów (cunei) a część górna na 6. Widownia mieściła 5 tys. widzów.
Ściany przejść dla chóru i widzów pierwszych rzędów – parodoi zdobiły inskrypcje odnoszące się do emancypacji niewolników.
Scena była najprawdopodobniej podzielona na proscenium i scenę właściwą. Przednią część zdobił marumurowy fryz reliefowy przedstawiający prace Heraklesa, dodany w I wieku n.e.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Architektura starożytnej Grecji Kategoria:Teatry Kategoria:Teatr starożytnej Grecji Kategoria:Starożytne Delfy