thumb|240px|right|Ul. Świdnica 9-11 z przejściem do ul. St. Leszczyńskiego thumb|240px|right|Połączenie z ul. Kazimierza Wielkiego, budynek nr 46-48. Ulica Stanisława Leszczyńskiego – ulica położona we Wrocławiu na Starym Mieście. Ulica stanowi sięgacz mający swój początek w ulicy Kazimierza Wielkiego. Na jego końcu istnieje przejście pod budynkiem do ulicy Świdnickiej. Ma 57 m długości.

Historia Ulica powstała w 1875 r. Łączyła dzisiejszą ulicą Świdnicką z ulicą Świętej Doroty i Zaułkiem Zamkowym. Została wytyczona przez teren, na którym od średniowiecza znajdowały się stajnie miejskie, o których pierwsza wzmianka pochodzi już z 1340 r. i widnieje ona w księdze rachunkowej. Istniała tu brama oddzielająca stajnie od ulicy Świdnickiej, a jej relikt – łęk – istniał jeszcze w XVIII wieku.

W 1851 r. piwiarnia Kisslinga z Rynku 1 została przeniesiona na ulicę Ofiar Oświęcimskich 15/17, a w 1913 r. powstała druga piwiarnia przy ulicy Stanisława Leszczyńskiego 7/9. Oba budynki zostały zachowane.

Podczas oblężenia Wrocławia z 1945 r. prowadzone działania wojenne spowodowały częściowe zniszczenie istniejącej tu zabudowy. Zachowały się trzy kamienice. Rozebrano między innymi zrujnowaną, okazałą fontannę.

W 1962 roku zbudowano pięciopiętrowy budynek wzdłuż ulicy Świdnickiej, któremu nadano numery 9 i 11. Zlokalizowano tu ówcześnie salony odzieżowe firm „Moda Polska” i „Telimena”. Zachowano w budynku pasaż do ulicy Stanisława Leszczyńskiego.

Na początku lat 70. XX wieku wytyczono i zbudowano Trasę W-Z, co znacznie zmieniło układ historycznych ulic także w tym rejonie.

Nazwy W swojej historii ulica nosiła następujące nazwy: Königstrasse, do 1945 r. Królewska, od 1945 r. do 1946 r., nazwa potoczna, nieoficjalna Stanisława Leszczyńskiego, od 1945/1946 r.

Pierwotna, niemiecka nazwa ulicy – Königstrasse – została nadana na cześć króla Prus, późniejszego cesarza – Wilhelma I. Po II wojnie, krótko w latach 1945-1946, przed nadaniem oficjalnej, nowej nazwy, potocznie używano nazwy polskiej, nawiązującej do nazwy niemieckiej - ulica Królewska. Współczesna nazwa ulicy została nadana przez Zarząd Miejski i ogłoszona w okólniku nr 97 z 31.11.1945 r.. Podobnie jak dla nazwy niemieckiej, za nowego patrona ulicy przyjęto króla, tym razem jednak króla polskiego, Stanisława Leszczyńskiego (ur. 1677 r., zm. 1766 r.), który panował w latach 1704–1711 oraz 1733–1736.

Układ drogowy Do ulicy przypisana jest droga gminna numer 105022D o długości 57 m położonej na działce o powierzchni 718 m2. Ponadto obejmuje drogę wewnętrzną o długości 16 m, w ramach działki o powierzchni 558 m². Ulica łączy się z boczną drogą przypisaną do Kazimierza Wielkiego, do której włącza się droga wewnętrzna posesji tu położonych, między innymi do ZETO Wrocław przy Ofiar Oświęcimskich 7/13.

Ulice powiązane z ulicą Stanisława Leszczyńskiego: skrzyżowanie: ulica Kazimierza Wielkiego deptak: ulica Świdnicka.

Zabudowa i zagospodarowanie Przy ulicy zachował się trzy kamienice pod numerami 4, 5, 7–9. Przy zachodnim odcinku zbudowano budynek mieszkalny przy ulicy Kazimierza Wielkiego. Oś zachodnią zamyka budynek mieszkalny z lokalami handlowymi przy ulicy Świdnickiej 9–11, z przejściem pod budynkiem.

Ulica położona jest w obszarze znajdującym się na wysokości bezwzględnej pomiędzy 118 a 119 m n.p.m.. Obszar ten objęty jest rejonem statystycznym numer 933130, w którym na dzień 31.12.2018 r. zameldowane były 592 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 7452 osoby/km².

Ochrona i zabytki Obszar, na którym położona jest ulica Stanisława Leszczyńskiego, podlega ochronie w ramach zespołu urbanistycznego Starego Miasta z XIII–XIX wieku, wpisanego do rejestru zabytków pod nr. rej.: 196 z 15.02.1962 oraz A/1580/212 z 12.05.1967 r.. Inną formą ochrony tych obszarów jest ustanowienie historycznego centrum miasta, w nieco szerszym obszarowo zakresie niż wyżej wskazany zespół urbanistyczny, jako pomnik historii. Samo miasto włączyło ten obszar jako cenny i wymagający ochrony do Parku Kulturowego "Stare Miasto", który zakłada ochronę krajobrazu kulturowego oraz uporządkowanie, zachowanie i właściwe kształtowanie krajobrazu kulturowego oraz historycznego charakteru najstarszej części miasta.

Przy ulicy i w najbliższym sąsiedztwie znajdują się następujące zabytki: obiekt, położenie powstanie, nr rej. fotografia pierzeja północna Budynek biurowy – Zakład Elektronicznej Techniki Obliczeniowej ZETO (elewacja tylna)ulica Ofiar Oświęcimskich 7-13 lata 1966-1969 (projekt A., J. Tarnawscy)gez, mpzp 160px Kamienica, od 1913 r. z piwiarnią C. Kisslinga, obecnie budynek mieszkalno-usługowyulica Stanisława Leszczyńskiego 7-9 około 1875 r., 1913 r., po 1945 r.gez, mpzp 160px Kamienica, obecnie budynek mieszkalno-usługowyulica Stanisława Leszczyńskiego 5 ok. 1880 r.gez, mpzp 160px Oficyna kamienicy czynszowej, obecnie budynek biurowo-usługowy (fragment tylnej elewacji)ulica Ofiar Oświęcimskich 19a lata 1860-1870, po 2000 r.; lata 1869-1870, XX wiekA/2264/501/Wm z dnia 20.12.1992 r. Dom handlowy Schottländera (od 1927 r. – Singera) wraz z dziedzińcem wewnętrznym, obecnie dom handlowy "H&M" (fragment tylnej elewacji)ulica Świdnicka 7 lata 1896-1897 (projekt Karl Grosser), 1927 r. (przebudowa); 1896, 1927 r.A/1469/540/Wm z dnia 25.08.1994 r. 160px pierzeja południowa Hotel i Restauracja "Riegner", obecnie budynek biurowo-usługowy (między innymi grota solna)ulica Stanisława Leszczyńskiego 4 lata 1873-1883 (projekt Friedrich Barchewitz)gez, mpzp 160px Domu Sztuki i Rzemiosła Wilhelma Knittela, obecnie budynek usługowy (fragment tylnej elewacji)ulica Świdnicka 13 1927 r. (projekt Max Strassburg)gez, mpzp 160px

Krasnale thumb|240px|right|RoyalDenciaki Przy ulicy zamontowano figurki wrocławskich krasnali – RoyalDenciaki – przy ulicy Stanisława Leszczyńskiego 5-7/9.

Zobacz też Historia Wrocławia Architektura Wrocławia

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

L