Stefan Ludwik Hahn (ur. 20 lutego 1921 w Poznaniu zm. 13 sierpnia 2020 w Warszawie) – polski profesor nauk technicznych specjalizujący się w metrologii elektromagnetycznej, radioelektronice i radiokomunikacji. Członek korespondent krajowy Polskiej Akademii Nauk od 1986 roku, członek rzeczywisty tej instytucji od 2002 roku. Pracownik Instytutu Radioelektroniki i Technik Multimedialnych Politechniki Warszawskiej, członek Warszawskiego Towarzystwa Naukowego oraz Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji Wydziału Nauk Technicznych PAN. Absolwent Wydziału Elektrycznego PW (rocznik 1949). W 1958 uzyskał stopień doktora, cztery lata później habilitował się. Tytuł profesora nauk technicznych nadano mu w 1965 roku. Opracował zestaw wysokostabilnych wzorców kwarcowych, które zostały wykorzystane w Radiostacji Centralnej w Raszynie i w Konstantynowie.
Powstaniec warszawski, żołnierz Służby Łączności w Wydziale Łączności Okręgu Warszawskiego AK o pseudonimach „Stefański” oraz „Stefan”.
Życiorys Był synem Konrada Hahna, wyższego radcy w poznańskim starostwie krajowym (zm. 1935), oraz Anieli ze Smodlibowskich (zm. 1981). Do 1939 roku mieszkał z rodziną w Poznaniu. 1 września (w dniu wybuchu wojny) znalazł się w Warszawie, chcąc zdawać na Wydział Elektryczny miejscowej Politechniki. Egzamin jednak nie odbył się. Na początku października wrócił do Poznania, by niedługo później (wskutek przesiedlenia) na krótko zamieszkać w Częstochowie. Po przeprowadzce do Warszawy pracował w fabryce aparatów elektrycznych Szpotańskiego oraz studiował w Państwowej Wyższej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda. Ukończył ją, uzyskując tym samym tytuł technika. Po zlikwidowaniu szkoły przez Niemców zatrudniono go w dziale produkującym radiostacje w zakładach Philipsa. W 1942 roku wstąpił do Armii Krajowej, gdzie został szefem magazynu rezonatorów kwarcowych Wydziału Łączności Okręgu Warszawskiego AK. Magazyn ten zorganizował w swoim mieszkaniu przy ulicy Mokotowskiej 41/22.
Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A21-3-8)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze..
Wybrane prace i publikacje Miał w swoim dorobku następujące prace, oraz publikacje: Podstawy radiokomunikacji Rozkłady klasy Cohena sygnałów wielowymiarowych i ich zastosowania Wielowymiarowa analiza dyskryminacyjna w zastosowaniu do badania, w dziedzinie czasu, niestabilności elektrycznej serca Odporne i silnie zgodne metody i algorytmy identyfikacji sygnałów
Nagrody i wyróżnienia Uhonorowano go następującymi nagrodami i wyróżnieniami:
Zespołową Nagrodą Państwową pierwszego stopnia (1966), Zespołową Nagrodą Państwową drugiego stopnia (1972), Nagrodą Naukową Prezesa Rady Ministrów (1998), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1978).
Przypisy
Linki zewnętrzne Prace naukowe profesora na stronie Instytutu Radioelektroniki i Technik Multimedialnych Politechniki Warszawskiej
Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Polscy elektrycy Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2020