NUR-12 Edyta – rodzina polskich trójwspółrzędnych radarów dalekiego zasięgu przeznaczonych do kontroli obszaru powietrznego, opracowanych przez Przemysłowy Instytut Telekomunikacji (PIT) (obecnie PIT-Radwar S.A.). Wykorzystywane przez wojska radiotechniczne.
NUR-12 Radar dalekiego zasięgu NUR-12 Edyta był pierwszym polskim radarem trójwspółrzędnym ze ścianową anteną fazowaną. Radary te zostały wyprodukowane w latach 1996–2001 w liczbie siedmiu sztuk. NUR-12 jest radarem przewoźnym, aczkolwiek z uwagi na długi czas niezbędny do przygotowania do rozpoczęcia i zakończenia pracy, ma charakter stacjonarny, używany na posterunkach radiolokacyjnych. Począwszy od 2007 roku radary te zostały następnie zmodernizowane do wersji NUR-12ME.
Radar pracuje w paśmie L i ma zasięg instrumentalny ok. 350 km. Nadajnik oparty jest na lampach mikrofalowych z falą bieżącą LFB.
NUR-12ME NUR-12ME (oznaczenie producenta EDYTA ME) − przewoźny radar trójwspółrzędny dalekiego zasięgu do kontroli obszaru powietrznego na posterunkach radiolokacyjnych. Wykrywa obiekty powietrzne, określając ich współrzędne (azymut, odległość i wysokość), śledzi automatyczne trasy wybranych obiektów oraz wykrywa namiary na nośniki źródeł zakłóceń aktywnych. Radar wspierany jest przez zintegrowany system identyfikacji swój-obcy produkowany na licencji Thales przez Centrum Naukowo – Produkcyjne Elektroniki Profesjonalnej Radwar SA (współcześnie PIT-RADWAR S.A.), którego antena umieszczona jest na szczycie głównego masztu antenowego. Obrobiona informacja radiolokacyjna o sytuacji powietrznej wysyłana jest w formacie ASTERIX do obiektów nadrzędnych (np. ASOC, DUNAJ, ACCS).
Radary NUR-12ME powstały przez modernizację stacji NUR-12 w latach 2007–2014. We wrześniu 2025 roku podpisano umowę na dalszą modernizację w latach 2025–32 sześciu radarów NUR-12ME do wersji MEP. Modernizacja ma objąć zmianę systemu sondowania i obróbki sygnału echa radarowego, z wykorzystaniem doświadczeń z radaru Warta, co ma zwiększyć możliwości wykrywania, śledzenia i klasyfikacji statków powietrznych i rakiet.
NUR-12M
Pracę nad radarem rozpoczęto w 1998 roku. Bazą była stacja NUR-12, którą poddano głębokiej modernizacji. W latach 2004–2006 zbudowano trzy egzemplarze NUR-12M. Próby państwowe zakończono w 2006 roku. Radary zamontowano na posterunkach sieci Backbone w 2007 roku. Antena radaru umieszczona jest w kopule o wysokości 30 m. Obok radarów NUR-12M, na pozostałych trzech posterunkach Backbone służą radary RAT-31D.
We wrześniu 2025 roku podpisano umowę na opcjonalną modernizację do 2035 roku radarów NUR-12M do wersji MP, która ma zwiększyć możliwości wykrywania, śledzenia i klasyfikacji statków powietrznych i rakiet.
Użytkownicy Stacja jest wykorzystywana w polskich Siłach Powietrznych w 3. Brygadzie Radiotechnicznej: 3 Sandomierski Batalion Radiotechniczny w Sandomierzu 144 posterunek radiolokacyjny dalekiego zasięgu, Roskosz 360 posterunek radiolokacyjny dalekiego zasięgu, Brzoskwinia 31 Dolnośląski Batalion Radiotechniczny we Wrocławiu 170 posterunek radiolokacyjny dalekiego zasięgu, Wronowice
Zobacz też Mobilny trójwspółrzędny radar dalekiego zasięgu WARTA
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Lądowe radary Sił Powietrznych Kategoria:Radary obserwacji przestrzeni powietrznej