Führer der Unterseeboote (FdU) – głównodowodzący niemieckiej floty podwodnej (U-Bootwaffe) podczas I wojny światowej oraz do 19 września 1939 roku, kiedy ranga tytułu została obniżona do regionalnego dowódcy okrętów podwodnych, zaś w randze głównodowodzącego stanowisko zostało zastąpione przez (BdU), spersonifikowanego podczas II wojny światowej przez admirała Karla Dönitza.
W miarę zdobywania przez III Rzeszę nowych terytoriów oraz rozbudowy floty podwodnej, podział FdU wyglądał następującoShowell, J. M.: The U-Boat Century, s. 188-194: FdU West 1. Flotylla U-Bootów Kilonia, później Brest 2. Flotylla U-Bootów Wilhelmshaven, Lorient, później Norwegia 3. Flotylla U-Bootów Kilonia, La Pallice, La Rochelle, później Norwegia 6. Flotylla U-Bootów Gdańsk, później Saint-Nazaire 7. Flotylla U-Bootów Kilonia, Saint-Nazaire, później Norwegia 9. Flotylla U-Bootów Brest 10. Flotylla U-Bootów Lorient 12. Flotylla U-Bootów BordeauxFdU Norwegen 11. Flotylla U-Bootów Bergen 13. Flotylla U-Bootów TrondheimFdU CentreW okresie wojny przez FdU Centre krótkookresowo przewinęło się około 45 okrętów, przydzielonych do tego dowództwa na krótki czas formowania trzonusił anty inwazyjnych. W tym czasie, główne uderzenie alianckie spodziewane było w najwęższym miejscu Kanału La Manche w okolicy Pas-de-Calais.FdU Mittelmeer 23. Flotylla U-Bootów Salamis 29. Flotylla U-Bootów Tulon, La Spezia, Pola, Marsylia, SalaminaFdU Morze Czarne 30. Flotylla U-Bootów Konstanca, FeodosiaFdU Ost 22. Flotylla U-Bootów GdyniaStrefa operacyjna Daleki WschódOperacje na obszarze dalekowschodnim były kontrolowane bezpośrednio przez główne dowództwo w osobie Karla Dönitza
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowództwo U-bootwaffe