Paweł Bylczyński (, ur. w Kozłowiczach koło Nowogródka, zm. w czerwcu 1941 na Białorusi) – generał major armii Imperium Rosyjskiego, ofiara masakr więziennychIndeks represjonowanych IPN (dostęp: 4.09.2019) na Zachodniej Białorusi.
Życiorys Pochodził z polskiej, ziemiańskiej rodziny h. Dęboróg z Grodzieńszczyzny. Był synem Bolesława Bylczyńskiego – oficera carskiego. Ukończył Orłowski Korpus Kadetów Bachtina (w Orelu. W roku 1879 wstąpił do armii. W 1882 ukończył I Pawłowską Szkołę Wojskową i Nikołajewską Akademię InżynieryjnąBylczyński Paweł Piotr [w:] Stanisław Czerep, Generałowie i admirałowie polskiego pochodzenia w armii rosyjskiej 1914-1917, Białystok 2014, s. 110-111.w Sankt-Petersburgu. W latach 1883–1902 służył w 7 Batalionie Pontonowym. Od 1897 do 1899 Sztabs-oficer do specjalnych zleceń Zarządu Inżynieryjnego Turkiestańskiego Okręgu Wojskowego w regionie zakaspijskim, Aszchabacie i w Emiracie Buchary. Prowadził tam prace inżynieryjne, kontrolował prace przy kolei transsyberyjskiej itd. Za osobisty wkład w rozwój Uzbekistanu został odznaczony Orderem Św. Anny i Orderem Emiratu Buchary. W 1902 przeniesiony na Ukrainę jako Naczelnik Żytomierskiego Dystansu Inżynieryjnego (w Żytomierzu). W roku 1912 awansowany na generał-majora, przeniesiony w stan spoczynku wrócił do rodzinnego majątku pod Nowogródkiem. mały|Herb Dęboróg Odmienny, którym pieczętowali się Bylczyńscy na Wschodzie Rosji.|183x183px Zmobilizowany po wybuchu I Wojny Światowej. Pełnił obowiązki zastępcy przewodniczącego komisji wojennej do spraw budowy fabryki amunicji w Petersburgu. W roku 1918 został przymusowo wcielony do Armii Czerwonej, z której uciekł do Białej Armii na Ukrainie.
W czerwcu 1941, tuż przed wkroczeniem do Nowogródka armii niemieckiej, został aresztowany przez NKWD i zamordowany w nieznanych okolicznościach w czasie tzw. masakr więziennych na Zachodniej BiałorusiBogdan Musiał, Rozstrzelać elementy kontrrewolucyjne!: brutalizacja wojny niemiecko-sowieckiej latem 1941 roku. Warszawa: Fronda, 2001.
Był bratem białego generała Bolesława Bylczyńskiego, zamordowanego w Kijowie w roku 1918, po wkroczeniu do miasta oddziałów bolszewickich pułkownika Murawjowa. Miał syna – Konstantego – oficera armii polskiej.
Awanse oficerskieS. Czerep, Generałowie i admirałowie polskiego pochodzenia w armii rosyjskiej 1914-1917, Białystok : Wydaw. Uniwersyteckie Trans Humana, 2014, s. 110-111.
35x35px podporucznik – 1882 35x35px porucznik – 1885 35x35px sztabskapitan – 1886 35x35px kapitan – 1890 35x35px podpułkownik – 1897 35x35px pułkownik – 1901 35x35px generał major – 1912
Odznaczenia Order Św. Stanisława 3 Kl. (1892) Order Św. Anny 3 Kl. (1897) Order Św. Stanisława 2 Kl. (1907) Order Św. Anny 2 Kl. (1910) Emiratu Buchary I Kl. (1900)
Przypisy
Bibliografia Valerij Ivanov-Smolenskij, Generaly Belarusi, T. 1, Minsk 2013. Spisok polkovnikam po starsinstvu, sost. po 01.03.1914, Sankt-Peterburg 1914. Sergiej V. Volkov, Generalitet Rossijskoj Imperii. Enciklopediceskij slovar generalov i admiralov ot Petra I do Nikolaa II, Moskva 2009. Sumakov D. M., Orlovskij Bahtina kadetskij korpus. 1843-1918, 2017 Bogdan Musiał, Rozstrzelać elementy kontrrewolucyjne! : brutalizacja wojny niemiecko-sowieckiej latem 1941 roku. Warszawa : Fronda, 2001 Janina Mikoda (red.), Zbrodnicza ewakuacja więzień i aresztów NKWD na kresach wschodnich II Rzeczypospolitej w czerwcu - lipcu 1941 roku : materiały z sesji naukowej w 55. rocznicę ewakuacji więźniów NKWD w głąb ZSRR : Łódź, 10 czerwca 1996 r., Warszawa : Gł. Kom. Badania Zbrodni Przeciwko Nar. Polskiemu, 1997
Paweł Kategoria:Polacy – generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Ofiary masakr więziennych NKWD w 1941 Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy w wojnie domowej w Rosji (biali) Kategoria:Ludzie związani z Uzbekistanem Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Absolwenci Nikołajewskiej Akademii Inżynieryjnej Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1941