Marcjusz z Auvergne (ur. 440 lub 445, zm. 530) – święty katolicki, mnich pustelnik.
Wszystko co wiemy o świętym Marcjuszu pochodzi z dzieła Vitae Patrum (rozdział XIV) autorstwa świętego Grzegorza z Tours, którego ojca Marcjusz wyleczył z ciężkiej choroby.
Święty Marcjusz urodził się w Owernii między 440 a 445 rokiem. Od wczesnej młodości odznaczał się wielką religijnością. Po osiągnięciu wieku męskiego zdecydował się wycofać ze świata, aby prowadzić samotne życie. W 460 roku udał się na szczyt Clermont i zamieszkał tam jako pustelnik. Wykuł sobie pustelnię na zboczu góry i wyrzeźbił kamienne łóżko, na którym leżał.
Sława jego świętości i przypisywane mu cuda sprawiły, że wkrótce dołączać do niego zaczęli liczni naśladowcy, stając się jego uczniami. Stopniowo uformowali się we wspólnotę, która czas dzieliła między modlitwę a uprawę ziemi. W 470 roku pustelnia przemieniła się w klasztor, w którym Marcjusz był opatem.
Zmarł w opinii świętości w 530 roku. Został pochowany w kaplicy klasztornej, gdzie później miało miejsce wiele cudów.
Dzień pamięci obchodzi się 13 kwietnia.
Przypisy
Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Zmarli w 530 Kategoria:Pustelnicy Kategoria:Frankowie