Niemiecka Akademia Państwa i Prawa im. Waltera Ulbrichta (Deutsche Akademie für Staats- und Rechtswissenschaft „Walter Ulbricht” – DASR) – była instytucja NRD z siedzibą w Poczdamie. Funkcjonowała jako instytucja edukacyjna dla kadry kierowniczej w aparacie państwowym, administracji, sądownictwie i służbie dyplomatycznej NRD. Była to zarówno instytucja naukowa, uczelnia z prawem przeprowadzania przewodów doktorskich i postępowań habilitacyjnych, jak i placówka szkoleniowa. W 1991 akademia stała się częścią Uniwersytetu Poczdamskiego.
Kilkakrotnie zmieniano jej zadania, jak i nazwę. Pierwszą niemiecką wyższą uczelnią zarządzania była DASR, przemianowana po śmierci Waltera Ulbrichta w 1973 w Akademię Państwa i Prawa NRD (Akademie für Staats- und Rechtswissenschaft der DDR – ASR). Tej akademii nie należy mylić z inną funkcjonującą także w Poczdamie w owym czasie Szkołę Wyższą Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego NRD (Hochschule des Ministeriums für Staatssicherheit).
Historia Poprzedniczką tej uczelni była utworzona w 1948 w Forst Zinna Niemiecka Akademia Administracji (Deutsche Verwaltungsakademie). W 1950 akademii nadano imię Waltera Ulbrichta. DVA została połączona w 1953 z założoną w 1952 Niemiecką Wyższą Szkołą Prawa (Deutsche Hochschule für Justiz) w Poczdamie-Babelsbergu. W 1959 włączono też do niej Niemiecki Instytut Prawa (Deutsches Institut für Rechtswissenschaft).
Wraz z powołaniem akademii pojawiła się konkurencyjna uczelnia odpowiadająca dotychczasowym wydziałom prawa uniwersytetów. Była pod bezpośrednią kontrolą polityczną partii rządzącej i wraz ze swoim upolitycznionym nauczaniem wkrótce stała się jedną ze „szkół partyjnych” SEDRalph Jessen: Akademische Elite und kommunistische Diktatur. Die ostdeutsche Hochschullehrerschaft in der Ulbricht-Ära, Göttingen 1999..
W pierwszych latach głównym zadaniem, było szkolenie kadry kierowniczej. Kwalifikacja wstępna na uczelnię nie była warunkiem rozpoczęcia dwuletnich studiów, które można było ukończyć również w trybie zaocznym. Pod koniec tego uzyskiwano stopnień absolwenta studiów politologicznych.
W latach 1953–1963 edukacja prawna była w centrum uwagi kierownictwa państwa. Po wprowadzeniu w 1963 „Nowego ekonomicznego systemu planowania i zarządzania” (Neues Ökonomisches System der Planung und Leitung – NÖSPL) na uczelni zakończono szkolenia prawników; pozostawiono jedynie możliwość przeprowadzania przewodów doktorskich i postępowań habilitacyjnych. Następnie uczelnia szkoliła kadry kierownicze w zakresie funkcjonowania aparatu państwowego, szkolenia członków służby dyplomatycznej oraz prowadziła badania naukowe.
Instytucja została następnie podporządkowana bezpośrednio Radzie Ministrów NRD. Została podzielona na trzy instytuty. Instytut Prawa i Badań Państwowych (Institut für rechts- und staatswissenschaftliche Forschung) Instytut Podwyższania Kwalifikacji Kadr Kierowniczych Instytucji Państwowych (Institut für Weiterbildung leitender Mitarbeiter staatlicher Organe) Instytut Stosunków Międzynarodowych (Institut für Internationale Beziehungen)
W trakcie restrukturyzacji systemu edukacji zadania akademii zostały rozszerzone o „formę akademii”. Stała się centralną instytucją badawczą w dziedzinie prawa i nauk politycznych. Ta priorytetowa rola zakończyła się w 1973 wraz z utworzeniem instytucji państwowych i prawnych w Akademii Nauk NRD. W związku ze zmianami w sektorze szkolnictwa wyższego w NRD akademia została również zrestrukturyzowana. Została podzielona na cztery sekcje: Teorii państwa socjalistycznego i jego prawa (Theorie des sozialistischen Staates und seines Rechts) Naukowych podstaw całego systemu socjalistycznego przywództwa państwa (wissenschaftliche Grundlagen des Gesamtsystems der sozialistischen staatlichen Führung) Socjalistycznej administracji wymiarem sprawiedliwości (sozialistische Rechtspflege) Zagadnień prawnych dotyczących centralnego planowania i zarządzania gospodarką socjalistyczną przez państwo (Rechtsfragen der zentralen Planung und Leitung der sozialistischen Volkswirtschaft durch den Staat)
Struktura w latach 80. To dostosowanie do struktur uniwersyteckich zostało później porzucone. W latach 80. istniały trzy sekcje: Marksizmu-leninizmu (Marxismus-Leninismus) Prawa konstytucyjnego i administracji publicznej (Staatsrecht und staatliche Leitung) Prawa karnego, cywilnego, pracy i rolnego (Straf-, Zivil-, Arbeits- und Agrarrecht) oraz cztery instytuty: Stosunków międzynarodowych (Internationale Beziehungen) Teorii państwa i prawa (Staats- und Rechtstheorie) Prawa obcego i prawa porównawczego (Ausländisches Recht und Rechtsvergleichung) Organizacji zarządzania i techniki biurowej (Verwaltungsorganisation und Bürotechnik)
W trakcie dalszej edukacji absolwenci wywodzący się z aparatu państwowego powinni co dwa lata uczęszczać na miesięczny kurs. Pod koniec swojej działalności akademia zaoferowała czteroletni dyplom uniwersytecki. Możliwe było także szkolenie zaoczne.
Akademia dysponowała biblioteką z 350 000 tomów.
W 1990 r. uczelnia zmieniła nazwę na Wyższą Szkołę Prawa i Zarządzania w Poczdamie-Babelsbergu (Hochschule für Recht und Verwaltung Potsdam-Babelsberg); w 1991 uczelnię włączono do struktury Uniwersytetu PoczdamskiegoRoswitha Schwerdtfeger: Die Juristische Fakultät der Universität Potsdam, Juristische Schulung 1992..
Zobacz też Wyższa Szkoła Partyjna im. Karola Marksa przy KC SED Akademia Nauk Społecznych KC SED
Przypisy
Bibliografia DDR-Handbuch, Bd. 1 A–L, Köln 1985 Ulrich Bernhardt: Die Deutsche Akademie für Staats- und Rechtswissenschaft „Walter Ulbricht” 1948-1971. Rechtshistorische Reihe, Peter Lang Verlag Frankfurt am Main 1997, 267 s.
Kategoria:Uczelnie w Berlinie Kategoria:SED Kategoria:Niemiecka Republika Demokratyczna