thumb|right|240px|Grobowiec Eugeniusza Bonifacego Kucharskiego na Cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu Eugeniusz Bonifacy Kucharski (ur. 1906 w Grabowcu, zm. 25 października 1977 w Royan-Pontaillac) – francuski markiz, marszand, mecenas sztuki.
Życiorys Syn Wincentego Kucharskiego, organisty kościelnego. Około 1927 ukończył gimnazjum i wyjechał do Liège w Belgii, gdzie rozpoczął studia inżynierskie. Od 1932 był wykładowcą w Wyższej Szkole Samochodowej w Brukseli, w 1934 założył korespondencyjną szkołę teoretycznej nauki jazdy. Po roku miał cztery tysiące słuchaczy i punkty konsultacyjne we wszystkich większych miastach Belgii. W 1936 przeprowadził się do Paryża, gdzie założył korespondencyjną Wyższą Zawodową Szkołę Radiotechniki. Szkoła kształciła radiotechników, majstrów, podinżynierów i inżynierów mieszkających we Francji i krajach frankońskich. W 1939 szkoła posiadała 14 tysięcy słuchaczy, mimo że nie posiadała nawet jednej sali wykładowej. Sukces szkoły polegał na prostym schemacie, słuchacze co miesiąc dostawali pakiet zawierający kolejne skrypty, narzędzia i części umożliwiające samodzielne zbudowanie lampowego aparatu radiowego, adapter i telewizor. Po ukończeniu kursu sprzęt przechodził na własność słuchacza. Eugeniusz Bonifacy Kucharski zatrudniał maszynistki, szkoła posiadała własną drukarnię, gdzie drukowano skrypty. W czasie II wojny światowej szkoła zawiesiła działalność, wznowiła ją w 1945 pod nazwą „L’Ecole Professionelle Superieure”. Słuchacze zdawali egzamin przed komisją państwową otrzymywali dyplomy inżynierskie, w latach 60. Eugeniusz Bonifacy Kucharski ogłosił, że jego szkołę ukończyło ponad 40 tysięcy słuchaczy. W życiu prywatnym bogacąc się, inwestował w nieruchomości, dzieła sztuki, meble i polonica. Mieszkał w pałacu, a w 1960 kupił sobie tytuł markiza. Został mecenasem sztuki, kupił zamek w Royan-Pontaillac. W 1957 pierwszy raz po II wojnie światowej odwiedził Przedbórz, gdzie urodził się jego ojciec, rok później ofiarował miejscowej parafii cenny XVII-wieczny obraz Francesco Albaniego „S-te Marie-Madeleine” oraz ornat kimonowy. Do kolekcji markiza należały m.in. kompletną zbroję króla polskiego Henryka Walezego, salon księcia Murata, unikatowe monety z kolekcji króla Faruka oraz złoty łańcuch Orderu Złotego Runa. Wspierał polskich szermierzy, których zaopatrywał w cenny sprzęt. Za zasługi dla kultury polskiej polska Rada Państwa w 1975 odznaczyła go Krzyżem Oficerskim Orderu Polonia Restituta.
Darowizny kościołowi św. Zygmunta w Siennie: złota monstrancja, naczynia liturgiczne, dzwon z XVI w. kościołowi św. Aleksego w Przedborzu: obraz Franisco Albaniego; ornat kimonowy; Zamkowi Królewskiego w Warszawie w latach 1971 i 1976: portret niedoszłego Ludwika XVII, syna Ludwika XV i Marii Antoniny, córki króla polskiego Stanisława Leszczyńskiego, namalowany przez Aleksandra Kucharskiego, nadwornego malarza króla Francji Ludwika XVI, portret siostry króla Madame Royale, portret Marii Leszczyńskiej, autorstwa znanego malarza XVIII w., Natiera, portret Augusta Kucharskiego szwoleżera w gwardii Napoleona, lanca szwoleżerska taka sama, jak na ww. portrecie, portret Małgorzaty orleańskiej, księżnej Czartoryskiej, pędzla Leopolda Horowitza, pianino Pleyela z 1812 r. bogato zdobione złoconymi brązami, popiersie Napoleona z marmuru karraryjskiego, autor: Antonio Canova z postumentem mahoniowym szer. 120 cm, bogato zdobionym brązami, rzeźba „Eros i Psyche”, wym. 60×75 cm, marmur z Carrary, waga ok. 100 kg, autor: Antonio Canova, biurko króla Stanisława Leszczyńskiego, waga 600 kg.
Bibliografia
Kategoria:Francuscy inżynierowie Kategoria:Francuscy kolekcjonerzy sztuki Kategoria:Francuscy mecenasi sztuki Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu Kategoria:Polonia we Francji Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1977