Teofil Feliks Orłowski (ur. 10 listopada 1893 w Fabianowie, zm. 1945) – pierwszy polski doktor fotochemii, fotograf, działacz społeczny, publicystaIgnacy Płażewski – Spojrzenie w przeszłość polskiej fotografii. Wydawca – Państwowy Instytut Wydawniczy (1982), str. 198, 254, 255, 375. . Dyrektor do spraw technicznych Fabryki płyt, błon i papierów fotograficznych Alfa w Bydgoszczy. Współtwórca oraz redaktor prowadzący Nowości Fotograficznych. Członek rzeczywisty Polskiego Towarzystwa Fotograficznego.
Życiorys Teofil Feliks Orłowski ukończył gimnazjum klasyczne w Ostrowie Wielkopolskim. W 1919 roku ukończył studia chemiczne w Lipsku. Od 1919 roku kontynuował studia chemiczne w Poznaniu, które ukończył w 1923 – w międzyczasie (1919–1921) odbywał służbę wojskową w Wojsku Polskim. W 1925 roku został doktorem filozofii w zakresie chemii fizycznej (Uniwersytet Poznański). Od 1922 do 1927 roku był asystentem w poznańskim Zakładzie Chemii Fizycznej, w tym samym czasie był pracownikiem Fabryki płyt fotograficznych Ewi w Poznaniu. W 1927 roku podjął pracę w firmie Stafra, jako główny chemik firmy. W latach 1928–1939 był dyrektorem do spraw technicznych w Fabryce płyt, błon i papierów fotograficznych Alfa w Bydgoszczy. W 1935 roku reprezentował Polskę w IX Międzynarodowym Kongresie Fotografii Naukowej i Stosowanej w Paryżu.
Teofil Feliks Orłowski był członkiem Towarzystwa Przyrodników Polskich, Polskiego Towarzystwa Chemików oraz członkiem rzeczywistym Polskiego Towarzystwa Fotograficznego. W latach 1928–1939 był współtwórcą oraz redaktorem prowadzącym Nowości Fotograficznych – ilustrowanego czasopisma o tematyce fotograficznej, wydawanego dwa razy rocznie, staraniem Fabryki płyt, błon i papierów fotograficznych Alfa w Bydgoszczy. Kontynuował działalność publicystyczną pisząc artykuły między innymi do ilustrowanego miesięcznik o tematyce fotograficznej – Polskiego Przeglądu Fotograficznego oraz miesięcznika fotograficznego Światłocień.
Od 1944 roku Teofil Feliks Orłowski aresztowany przez Niemców, przebywał w obozach koncentracyjnych w Stutthof oraz w Buchenwald. Zmarł (zamordowany) w 1945 roku.
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (31 stycznia 1939) „za zasługi na polu pracy zawodowej”. Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1933) „za zasługi na polu przemysłu wojennego”.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Fotograficznego (1931–1939) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Polscy fotografowie Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)