Leszek Zbigniew Ciunik (ur. 4 czerwca 1949 w Głogowie) – polski chemik, emerytowany profesor zwyczajny Wydziału Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego specjalizujący się w krystalografii i krystalochemii związków koordynacyjnych i organicznych.
Życiorys Urodził się w 1949 roku w Głogowie. Po roku wraz z rodzicami zamieszkał we Wrocławiu, gdzie w 1963 roku ukończył Szkołę Podstawową nr 94, w 1967 roku XII Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego, a w 1972 studia chemiczne na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. Po studiach został zatrudniony w Zespole Krystalografii w Instytucie Chemii UWr kolejno na etatach asystenta stażysty, asystenta i starszego asystenta. W 1980 roku obronił rozprawę doktorską pt. Struktura krystaliczna kompleksów manganu(II) z aminokwasami wykonaną pod opieką prof. Tadeusza Głowiaka. W latach 1988–1989 przebywał na stypendium Fundacji Humboldta w Institut für Kristallographie, Freie Universität Berlin w grupie prof. . W 1998 roku obronił rozprawę habilitacyjną pt. Strukturalne konsekwencje wiązań wodorowych w pierścieniowych związkach organicznych (pochodnych cukrów, cykloheksanonu i w trwałych rodnikach π). W 2000 roku przebywał jako profesor wizytujący w (Indie). W 2002 roku uzyskał stanowisko profesora UWr, a w 2007 roku tytuł profesora.. Pod jego kierunkiem ukończono cztery przewody doktorskie. Był recenzentem w 14 przewodach doktorskich, w 13 habilitacyjnych i w 7 postępowaniach o tytuł naukowy.
Jest żonaty (żona Barbara), ma dwoje dzieci.
Dorobek naukowy Jego zainteresowania naukowe dotyczą: krystalochemii, a w szczególności różnorodnych problemów związanych z oddziaływaniami międzycząsteczkowymi i rozdziałem racemicznym, syntezy, budowy i właściwości chemicznych trwałych . Jako główną metodę badawczą stosuje rentgenowską analizę strukturalną. Jest współautorem przeszło 230 publikacjiORCID 0000-0003-2397-3721. w czasopismach z listy Journal Citation Reports oraz dwóch patentów krajowych dotyczących hemiaminali. Był członkiem Komitetu Krystalografii Polskiej Akademii Nauk (2003-2012, 2016-2019). Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Krystalograficznego.
Pełnione funkcje W latach 2002–2005 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Chemii UWr, a w latach 2005–2008 i 2008-2012 dziekana. W latach 2005–2016 był członkiem Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego pełniąc w nim m.in. rolę przewodniczącego senackiej komisji inwestycji i majątku (2012-2016). Ponadto pełnił funkcję kierownika Zakładu Krystalografii (2003-2016), kierownika Zespołu chemii i struktury heterocykli i ich sieci koordynacyjnych (2013-2019) i opiekuna Koła Naukowego Studentów Jeż (2013-2014). W latach 2008–2010 był członkiem zespołu zadaniowego MNiSW ds. oceny wniosków współfinansowanych z funduszy strukturalnych oraz członkiem zespołu zadaniowego MNiSW ds. oceny dorobku naukowego. W latach 2009–2014 był kierownikiem zadania 2.1 pt. Antybiotyki na bazie nowych hemiaminali w ramach projektu BioMed we Wrocławskim Centrum Badań EIT+.
Odznaczenia i wyróżnienia Nagroda Indywidualna III st. Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (1980) Nagroda Indywidualna Ministra Edukacji Narodowej i Sportu (2005) Zespołowa Nagroda Ministra Zdrowia (2005) Złota Odznaka Politechniki Wrocławskiej (2010, nr 4972) Medal Komisji Edukacji Narodowej (2005) Złoty Krzyż Zasługi (2016).. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2017)..
Przypisy
Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Polscy krystalografowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Głogowie Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego