Amran Halim (ur. 25 sierpnia 1929 w Bengkulu, zm. 13 czerwca 2009 w Palembang) – indonezyjski językoznawca, kodyfikator języka i ortografii indonezyjskiej. Zainicjował opracowanie tzw. udoskonalonych norm pisowni (, EYD).
Życiorys Absolwent Uniwersytetu Michigan, gdzie uzyskał bakalaureat (1957), a następnie magisterium z językoznawstwa (1958). Doktoryzował się w 1969 r. na tej samej uczelni.
Piastował stanowisko profesora językoznawstwa na kilku uczelniach: Universitas Sriwijaya (2000), Universitas Islam Negeri Raden Fatah (2000) i Universitas Sumatera Utara. W latach 1986–1994 pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Sriwijaya. W 2002 r. był dziekanem Wydziału Języka i Literatury Uniwersytetu Bina Darma. W 1998 r. przewodniczył Radzie Sztuki Sumatry Południowej (Dewan Kesenian Sumatera Selatan), a w 2002 r. miejscowej Radzie Doradczej ds. Edukacji (Dewan Pertimbangan Pendidikan Sumatera Selatan).
W latach 1975–1984 był dyrektorem instytutu Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa. Jako przewodniczący organizacji Majelis Bahasa Indonesia Malaysia działał na rzecz standaryzacji języków malajskiego i indonezyjskiego. Krytykował stan użycia języka narodowego w przestrzeni publicznej i mediach, w tym przyznawanie pierwszeństwa innym językom niż indonezyjski.
Został odznaczony Satyalancana Perang Kemerdekaan II oraz Satyalancana Karya Satya Kelas I.
Wybrana twórczość Multilingualism in Relation to the Development of Bahasa Indonesia (1971) Intonation in Relation to Syntax in Indonesian (1981) Intonasi dalam Hubungannya dengan Sintaksis Bahasa Indonesia (1984)
Przypisy
Kategoria:Indonezyjscy językoznawcy Kategoria:Indonezyjscy normatywiści Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Michigan Kategoria:Ludzie związani z Palembangiem Kategoria:Rektorzy uczelni Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2009