Johann Jakob Brucker (ur. 22 stycznia 1696 w Augsburgu, zm. 26 listopada 1770 w Augsburgu) – niemiecki historyk filozofii.
Życiorys Ukończył studia na uniwersytecie w Jenie. W 1723 roku został ministrem w Kaufbeuren. W 1731 roku obrano go członkiem Pruskiej Akademii Nauk, po czym został starszym ministrem w Kościele św. Ulryka w Augsburgu. Zmarł w 1770 roku.
Dzieła thumb|Historia critica philosophiae, 1742 Najbardziej znanym dziełem Bruckera jest Historia critica philosophiae, pierwsza tak systematyczna i obszerna (5 tomowa) praca w czasach nowożytnych o historii filozofii. W której autor dokonał podziału filozofii na trzy okresy: okres barbarzyński – od początków myśli filozoficznej, do początków Cesarstwa Rzymskiego (I w.p.n.e.), okres filozofii żydowskiej i chrześcijańskiej – od nurtów myśli żydowskiej poprzedzających narodziny Jezusa Chrystusa, aż po późnośredniowieczną filozofię scholastyczną, okres eklektyczny i synkretyczny – od wczesnych przejawów humanizmu (XIV w.) do czasów sobie współczesnych.
Inne dzieła Johanna Jakoba Bruckera to: Tentamen Introductionis in Historiam Doctrinae de Ideis Historia Philosophicae Doctrinae de Ideis Otium Vindelicum Kurze Fragen aus der philosophischen Historiae Pinacotheca Scriptorum nostra aetate litteris illustrium Ehrentempel der deutschen Gelehrsamkeit Institutiones Historiae Philosophicae Miscellanea Historiae Philosophicae Litterariae Criticae olim sparsim edita Erste Anfangsgründe der philosophischen Geschichte
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Johanna Jakoba Bruckera w bibliotece Polona
Kategoria:Ludzie urodzeni w Augsburgu Kategoria:Niemieccy historycy Kategoria:Urodzeni w 1696 Kategoria:Zmarli w 1770