Strzępiak złotowłosy (Inocybe auricoma (Batsch) Sacc.) – gatunek grzybów należący do rodziny strzępiakowatych (Inocybaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Inocybe, Inocybaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1783 r. A.J.G. Batsch nadając mu nazwę Agaricus auricomus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu P.A. Saccardo w 1887 r.
Synonimy: Agaricus auricomus Batsch 1783 Agaricus descissus var. auricomus (Batsch) Fr. 1838 Inocybe descissa subsp. auricoma (Batsch) P. Karst. 1885 Inocybe descissa var. auricoma (Batsch) Gillet 1876 Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 1990 r.. W monografii strzępiaków Andrzeja Nespiaka brak tego gatunku.
Występowanie i siedlisko Strzępiak złotowłosy znany jest w niektórych krajach Europy oraz w nielicznych miejscach w Kanadzie. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano co najmniej 10 stanowisk. Nowe, bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Zaliczony w nim jest do grupy grzybów chronionych i zagrożonych.
Grzyb mikoryzowy. Rośnie na ziemi. W Polsce występuje w lasach liściastych, pod olchą czarną i bukami, w chruście, leszczynowych zaroślach, rzadziej w lasach iglastych, parkach. Owocniki zazwyczaj od sierpnia do listopada.
Przypisy Władysław Wojewoda, Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003,
Andrzej Nespiak, Grzyby. Tom XIX. Strzępiak (Inocybe), Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Marie Curie Skłodowskiej, 1990,
Kategoria:Strzępiakowate Kategoria:Mykobiota Polski