Broughton’s Rules (Broughton’s Rules of the Ring) - pierwszy w historii zbiór przepisów regulujących zasady rozgrywania walk bokserskich. Sformułowane przez mistrza boksu Jacka Broughtona i ogłoszone 16 sierpnia 1743 r. Z biegiem czasu ulegały modyfikacjom aż w 1838 r. zostały zastąpione przez London Prize Ring Rules.
Najważniejsze punkty Broughton’s Rules:
Walka toczy się na kwadratowym placu (rozmiary nie były sprecyzowane) otoczonym linami. Na środku tego placu jest wytyczony punkt „startu” (kwadrat o boku 1 jarda), gdzie zaczyna się i wznawia walkę. Jeśli któryś z zawodników upadnie wskutek otrzymanego ciosu następuje przerwa trwająca pół minuty, jeśli po upływie tego czasu zawodnik nie może kontynuować walki, przegrywa ją. Walkę może przerwać również sekundant, poddając swojego zawodnika. Nie wolno bić leżącego lub klęczącego przeciwnika, chwytać za włosy, spodnie, uderzać w żadną część ciała poniżej pasa. Sędziowie są wybierani na miejscu przed walką spośród obecnych „dżentelmenów”. Z puli przeznaczonej na nagrodę zwycięzca otrzymuje dwie trzecie, pokonany jedną trzecią.
Rundą nazywano wtedy czas między kolejnymi przerwami; bywały rundy bardzo krótkie, kilkusekundowe nawet, zdarzały się i bardzo długie, kiedy żaden z pięściarzy nie mógł powalić rywala.
Kategoria:Historia boksu