Denys Wołodymyrowicz Siczynski (ros. Денис Владимирович Сичинский, ukr. Дени́с Володи́мирович Січи́нський; ur. 2 października 1865 w KluwińcachБаб'як П., Головин Б. Пиндус Б. Січинський Денис Володимирович // Тернопільський енциклопедичний словник: у 4 т. / редкол.: Г. Яворський та ін. — Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2008. — Т. 3 : П — Я. — С. 266. — ., zm. 26 maja 1909 w Stanisławowie) – ukraiński kompozytor, pedagog muzyczny i dyrygent.
Życiorys Denys Siczynski został wcześnie osierocony przez rodziców. Podstawy wiedzy muzycznej zdobył w gimnazjum w Tarnopolu, gdzie uczył się u Władysława Wszelaczyńskiego i L. Lewickiego. Po ukończeniu gimnazjum, w 1888 wstąpił na Wydział Prawa i Teologii Uniwersytetu Lwowskiego, ale nie ukończył tych studiów − przeniósł się do Konserwatorium Lwowskiego, gdzie ukończył studia muzyczne w 1892, pod opieką prof. Karola Mikulego.
Po ukończeniu studiów przeniósł się do Kołomyi, gdzie założył męski kwartet wokalny. Następnie pracował jako nauczyciel gry na fortepianie, dyrygent chórów w Brzeżanach i innych miastach wschodniej Galicji, a także w Stanisławowie czy Przemyślu, gdzie pracował jako dyrygent w latach 1895–1896. Był także dyrektorem chóru w domu dziecka w DrohobyczuСтех Я. Піснею до серця, серцем до України // Вільне життя плюс. — 2016. — № 43 (15779) (3 черв.). — С. 5. — (Славні земляки). oraz współzałożycielem towarzystwa chóralnego Bojan, powstałego w 1891. W 1902 założył pierwszą szkołę muzyczną w Stanisławowie, zaś w okolicy miasta organizował chóry wiejskie. Przyczynił się także do powstania Związku Towarzystw Śpiewających i Muzycznych Galicji w 1903 oraz wydawnictwa Muzyczna Biblioteka, wydającego pierwodruki różnych utworów kompozytorów ukraińskich.
thumb|Nagrobek Denysa Siczynskiego w Iwano-Frankiwsku Denys Siczynski zmarł z powodu zakażenia krwi. 26 maja 1909 został pochowany na Placu Pamięci w Stanisławowie. Jest nazywany pierwszym profesjonalnym kompozytorem w Galicji i jednym z najwybitniejszych ukraińskich twórców.
Był autorem przede wszystkim utworów wokalnych (solowych i chóralnych), a także opery Roksolana, wystawionej w Kijowie w 1912 przez trupę Mykoły Sadowskiego.
Przypisy
Kategoria:Ukraińscy kompozytorzy Kategoria:Ukraińscy dyrygenci Kategoria:Ludzie związani z Tarnopolem Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Lwowskiego Kategoria:Ludzie związani z Drohobyczem Kategoria:Ludzie związani ze Stanisławowem Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1909