Candelariomycetes Voglmayr & Jaklitsch – klasa grzybów z typu workowców (Ascomycota).
Charakterystyka Jest to nowa, utworzona w 2018 roku klasa grzybów zaliczanych do porostów. Plecha skorupiasta, łuseczkowata, lub drobnolistkowa, często jasnożółta. Fotobiontem są glony chlorokokkoidowe. Cefalodium brak. Owocniki typu apotecjum lekanorowe, rzadko lecideowe. Hamatecjum złożone z nierozgałęzionych, lub słabo rozgałęzionych wstawek, amyloidalne. Worki hialinowe, maczugowate. Ich zewnętrzna ściana jest amyloidalna, wewnętrzna słabo amyloidalna, z wyjątkiem ciemniejszej, pierścieniowatej struktury w dolnej części. W jednym worku od 8 do 64 askospor (w rodzinie Candelariaceae). Askospory hialinowe, bezseptowe lub niewyraźnie 1-3-septowe, o kształcie od elipsoidalnego do cytrynowatego, nieamyloidalne. Konidia hialinowe, bezseptowe, o kształcie bakłażana lub elipsoidalne, czasem zagięte. Wytwarzają kwasy porostowe – pochodne kwasu pulwinowego (w rodzinie Candelariaceae) lub kwas alektorowy (w rodzinie Pycnoraceae).
Systematyka Klasę Candelariomycetes utworzyli Hermann Voglmayr i Walter Michael Jaklitsch w 2018 r. Typem nomenklatorycznym jest rodzaj Candelaria A. Massal. 1852. Według aktualizowanej klasyfikacji Index Fungorum bazującej na CABI databases do Candelariomycetes należą taksony: podklasa Candelariomycetidae Miądl. et al. ex Timdal & M. Westb. 2016 rząd Candelariales Miądl., Lutzoni & Lumbsch 2007 rodzina Candelariaceae Hakul. 1954 rodzina Pycnoraceae Bendiksby & Timdal 2013
Przypisy