Pavle Ivić (cyr. Павле Ивић; ur. 1 grudnia 1924 w Belgradzie, zm. 19 września 1999 tamże) – serbski językoznawca, dialektolog i fonolog.
Życiorys Absolwent Wydziału Filozoficznym Uniwersytetu Belgradzkiego (1949). W 1954 roku uzyskał doktorat. W latach 1949–1954 był asystentem na tejże uczelni, następnie w latach 1954–1972 był docentem oraz profesorem nadzwyczajnym i zwyczajnym Uniwersytetu w Nowym Sadzie. Od 1972 roku był związany z Uniwersytetem Belgradzkim.
W 1972 roku został wybrany członkiem korespondentem Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk, a w 1978 roku członkiem rzeczywistym. W 1979 roku został mianowany członkiem korespondentem Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki.
Autor ok. 450 esejów, recenzji i innych prac. Współtworzył bądź redagował 17 książek.
Wybrana twórczość Dijalektologija srpkohrvatskog jezika (1956) 0 govoru Galipoljskih Srba (1957) Die Serbokroatischen Dialekte (1958) Accent in Serbocroatian (współautorstwo, 1963) Srpski narod i njegov jezik (1971) 0 slovenskim jezicima i dijalektima (1991) Iz istorije srpskohrvatskog jezika (1991)
Przypisy
Kategoria:Serbscy językoznawcy Kategoria:Dialektolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Belgradzie Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii Uniwersytetu w Belgradzie Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1999