mały Strzępiak brązowoczarny, strzępiak kreskowany (Inocybe fuscidula Velen) – gatunek grzybów należący do rodziny strzępiakowatych (Inocybaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Inocybe, Inocybaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Takson utworzył Josef Velenovský w 1920 r. Brak holotypu, ale wyznaczono lektotyp Synonimy: Inocybe brunneoatra (R. Heim) P.D. Orton 1960 Inocybee descissa f. bisporigera J.E. Lange 1940 Inocybe descissa var. brunneoatra R. Heim 1931 Inocybe fuscidula var. bisporigera Kuyper 1986 Inocybe virgatula Kühner, Bull. 1955 Inocybe virgatula var. bisporigera (Kuyper) E. Ludw. 2017 Nazwę polską podał Andrzej Nespiak w 1990 r. W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym zarekomendowała dla nazwy naukowej Inocybe hyphophaea Furrer-Ziogas nazwę strzępiak kreskowany, zaś nazwę Inocybe fuscidula za jej synonim. Nie znajduje to jednak poparcia w Index Fungorum.
Morfologia Kapelusz Średnica 1–2,5 cm, początkowo stożkowaty, potem płasko rozpostarty, zazwyczaj z wyraźnym garbkiem. Powierzchnia włóknista, pokryta przylegającymi, ciemnobrązowymi włókienkami na jasnym tle. Na środku ciemniejszy. Blaszki Zatokowato wycięte i szeroko przyrosnięte. U młodych owocników białawe, u starszych kolejno ochrowoszarawe, jasnobrązowe, ciemnobrązowe. Ostrza biało orzęsione. Trzon Wysokość 1,5–3,5 cm, grubość 0,3–0,5 cm, walcowaty, nieco grubszy u podstawy, pełny, często wygięty. Szczyt białawy i oszroniony, poza tym włóknisty. Po dotknięciu zmienia barwę na brązową. Miąższ Białawy, o słabym zapachu mąki. Smak początkowo nieco ostry, potem łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 8–12 × 6–8 µm. Cheilocystydy i pleurocystydy 40–80 × 10–20 µm. W górnej części trzonu występują kaulocystydy o wymiarach 30–145 × 12–18 µm.
Występowanie i siedlisko Strzępiak włóknisty występuje w Europie i Ameryce Północnej. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano co najmniej 10 stanowisk.
Grzyb mykoryzowy. Rośnie na ziemi, głównie w lasach i zaroślach i szkółkach leśnych. W Polsce znajdywany w towarzystwie takich drzew jak: brzoza, buk, grab, modrzew, świerk, topola i wierzba. Owocniki zazwyczaj od czerwca do października.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Strzępiakowate