thumb|Notoxus amaculatus thumb|Notoxus senegalensis thumb|Notoxus longitarsus thumb|Notoxus calcaratus thumb|Notoxus murinipennis Gliczyca (Notoxus) – rodzaj chrząszczy z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Notoxinae. Obejmuje ponad 300 opisanych gatunków. Znany jest ze wszystkich krain zoogeograficznych oprócz australijskiej.
Morfologia Chrząszcze o wydłużonym ciele, porośniętym przylegającym i zwykle jasnym owłosieniem oraz wmieszanymi w nie dłuższymi szczecinkami. W ich kolorystyce dominują różne odcienie brązu. Krótka i okrągła w zarysie głowa zaopatrzona jest duże, nieco nerkowate oczy złożone oraz umieszczone po bokach nadustka, stosunkowo smukłe czułki. Na powierzchni guli brak guzków czy zmarszczek. Jak u innych przedstawicieli podrodziny, przednia krawędź przedplecza wyciągnięta jest ponad głowę w długi, rogokształtny wyrostek. Ma on ząbkowane lub karbowane brzegi oraz parę silnie zbieżnych ku przodowi lub łączących się na przedzie, karbowanych listew. Poszczególne osobniki w obrębie tego samego gatunku różnić się mogą kształtem i ząbkowaniem rogu. Przednio-boczne brzegi przedplecza są wyokrąglone. U podstawy przedplecze jest przewężone i w tym miejscu biegnie, zwykle przerwana pośrodku, przepaska z gęstych i białych włosków, czym wyróżnia się on od podobnego Mecynotarsus. W ćwierci długości pokryw znajduje się poprzeczny wcisk. Odnóża są stosunkowo tęgie, o dość krótkich stopach z sercowatymi, nieco wyciętymi u szczytu przedostatnimi członami. Odwłok ma nasadowe bruzdy sternitów zaopatrzone w wyraźne dołeczki po bokach.
Biologia i występowanie Bionomia tych owadów jest słabo poznana. Imagines spotyka się na kwiatach i innych częściach roślin zielnych, bylin, krzewów, niższych gałęzi drzew oraz w ściółce. Żerują na pyłku, sokach wyciekających z roślin, jajach i małych larwach owadów.
Ich ciała zawierają trującą kantarydynę, którą pozyskują od chrząszczy z rodziny oleicowatych przez ich podgryzanie lub odżywianie się ich padliną. U samców kantarydyna jest gromadzona w gruczołach uchodzących u szczytu pokryw. Samice wybierają partnera do rozrodu sprawdzając ich wydzielinę. W entomologii wykorzystuje się pułapki ze świeżo uśmierconymi oleicami do ich wabienia.
Rodzaj niemal kosmopolityczny, znany ze wszystkich krain zoogeograficznych oprócz australijskiej. Większość gatunków zamieszkuje państwo holarktyczne i krainę etiopską. W Ameryce Południowej zasięg Notoxus ogranicza się do części północnej, gdzie reprezentują go nieliczne gatunki. W krainie orientalnej stwierdzono około 26 jego gatunków. Z Europy znanych jest 16 gatunków, z których w Polsce występują cztery: N. appendicinus, N. brachycerus, N. monoceros i N. trifasciatus.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1762 roku przez Étienne'a Louisa Geoffroya. Jest największym rodzajem podrodziny Notoxinae. Obejmuje ponad 300 opisanych gatunków, w tym:
Przypisy
Kategoria:Nakwiatkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1762 roku