Zygmunt Burago (ur. 6 kwietnia 1886 w Koluszkach, zm. 17 lipca 1920 pod Ułankami) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Koluszkach w rodzinie Franciszka i Franciszki Pauliny z Mikołajewskich. Absolwent Szkoły Technicznej w Chełmie. W 1917 jako ochotnik wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji. Po rozbrojeniu Korpusu przyjechał do Warszawy i w listopadzie 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. W składzie 21 pułku piechoty walczył na froncie ukraińskim i bolszewickim. Uczestniczył w obronie Lwowa i Bełza. Od 24 marca do 9 czerwca 1919 był uczniem klasy „N” Szkoły Podchorążych w Warszawie. 21 czerwca 1919 został mianowany z dniem 1 czerwca 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 73 z 5 lipca 1919, poz. 2383.. W 21 pułku piechoty objął dowództwo kompanii technicznej. W lipcu 1920, po opanowaniu wsi Ułanki, widząc że kompania się cofa, z kilkoma żołnierzami rzucił się do ataku, pociągając za sobą całą kompanię, wieś została zdobyta. W końcowej fazie ataku został zabity. Za czyn ten został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego „Virtuti Militari”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5822 – 15 listopada 1922
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Koluszkach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 21 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polegli w wojnie polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Żołnierze I Korpusu Polskiego w Rosji 1917–1918