Ototylomys chiapensis – gatunek gryzonia z podrodziny gałęziaków (Tylomyinae) w rodzinie chomikowatych (Cricetidae). Po raz pierwszy został opisany naukowo w 2017 na łamach „Journal of Mammalogy” przez zespół: Calvin A. Porter, Nia E. Beasley, Nicté Ordóñez-Garza, Laramie L. Lindsey, Duke S. Rogers, Nicole Lewis-Rogers, Jack W. Sites, Jr., Robert D. Bradley. Typowa lokalizacja: Pozo de Petróleo, 11 km na północny zachód od Berrizábal, La Pera Conservation Area, stan Chiapas, Meksyk. Gatunek znany tylko z dwóch lokalizacji stanie Chiapas: El Ocote Biosphere Reserve i La Pera Conservation Area.
Historia odkrycia gatunku Na początku lat 80. XX wieku amerykański zoolog Mark D. Engstrom odkrył w meksykańskim La Pera populację gryzoni z rodzaju Ototylomys. Odnotował, że to przedstawiciele nieopisanego jeszcze naukowo gatunku. W 1983 Calvin A. Porter oraz Jack W. Sites Jr. rozpoczęli, we współpracy z Engstromem, badania zmienności allozymów u zwierząt z meksykańskich populacji Ototylomys. Naukowcy odkryli wyraźne różnice między znanym wcześniej gatunkiem O. phyllotis, a populacją z La Pera. Po raz pierwszy nowy gatunek (Ototylomys chiapensis) został opisany naukowo w 2017 na łamach „Journal of Mammalogy”.
Nazewnictwo Epitet gatunkowy chiapensis jest nawiązaniem do nazwy meksykańskiego stanu Chiapas.
Kariotyp Garnitur chromosomowy O. chiapensis: 2n=48 z 19 parami chromosomów dwuramiennych i 4 parami chromosomów akrocentrycznych; FN=84.
Budowa ciała Wzór zębowy I C P M 16 = 1 0 0 3 1 0 0 3 O. chiapensis jest gryzoniem średniej wielkości. Pod względem morfologicznym O. chiapensis różni się wyraźnie od pnączarka wielkouchego (Ototylomys phyllotis). Ma smukłe ciało i obfite, miękkie futro. Sierść w części grzbietowej jest wybarwiona na brązowo, z delikatnymi łatami w kolorze rdzy. W części brzusznej sierść jest cętkowana, brązowa. Ogon długi, pokryty łuskami, bez sierści. Szerokie, cienkie i owalne uszy są półprzezroczyste. Także nieowłosione. Tylne łapy są długie.
+Wymiary Ototylomys chiapensis(za: Pardiñas et al., 2017, Porter et al., 2017) przedział średnia długość ciała z głową i ogonem 139–194 mm (n = 18) 172 mm długość ogona 135–174 mm (n = 11) 153 mm długość ucha 20–27 mm (n = 18) 25 mm długość tylnej kończyny 30–34 mm (n = 18) 32 mm masa ciała 55–165 g (n = 16) 103 g
Tryb życia O. chiapensis wiodą naziemny i nadrzewny tryb życia. Wykazują aktywność życiową w nocy. Populacja zamieszkująca tereny na południu stanu Jukatan szczyt aktywności osiągała między godziną 23.00 a 1.00. Była aktywna na poziomie terenu.
Rozród Masa ciała badanego przez naukowców 6-dniowego noworodka wynosiła 22g.
Rozmieszczenie geograficzne O. chiapensis znany tylko z dwóch lokalizacji stanie Chiapas: El Ocote Biosphere Reserve i La Pera Conservation Area. Typowa lokalizacja: Pozo de Petróleo, 11 km na północny zachód od Berrizábal, La Pera Conservation Area, stan Chiapas, Meksyk.
Ekologia O. chiapensis jest roślinożercą. Naukowcy odnotowali, że zwierzęta przetrzymywane w niewoli wybierały chętnie nasiona słonecznika, ale rzadko sięgały po świeży owoc. Jedno ze zwierząt wolało zjadać kapustę niż ziarno.
Siedlisko O. chiapensis zasiedla krasowe lasy deszczowe położone na wysokości 700–1100 m n.p.m.
Przypisy
Kategoria:Chomikowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2017 roku