thumb|Kopulująca para naliściaków srebrniaków z plemienia Phyllobini thumb|Eupholus humeralis z plemienia Eulophini thumb|Obryzg szkółkowiec z plemienia Polydrusini thumb|Oprzędzik pręgowany z plemienia Sitonini thumb|Otiorhynchus crataegi z plemienia Otiorhynchini thumb|Eupholus schneideri z plemienia Eulophini thumb|Brachyderes incanus z plemienia Brachyderini Entiminae – podrodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych i rodziny ryjkowcowatych. Kosmopolityczna. Obejmuje ponad 12 000 opisanych gatunków. Larwy przechodzą rozwój w glebie, rzadko w detrytusie lub drewnie. Postacie dorosłe żerują na nadziemnych częściach roślin.

Morfologia Głowa zaopatrzona jest krótki i gruby ryjek o długości rzadko osiągającej dwukrotność jego szerokości i nie większej niż długość reszty głowy. Dołki na czułki zwykle położone są na bokach ryjka i od góry częściowo zasłonięte, ale mogą też leżeć na jego grzbietowej powierzchni. Kolankowato zgięte czułki buduje 11 członów, z których 7 przypada na funikulus i 3 na zwartą buławkę. Oddalone od siebie na szerokość ryjka oczy złożone mają kształt prawie kolisty do jajowatego i zwykle skierowane są na boki. Szwy gularne są zbieżne, natomiast szwu między nadustkiem a wargą górną brak zupełnie. Krótkie i szerokie żuwaczki pozbawione są moli. Osobniki świeżo przeobrażone (teneralne) mają na przedzie żuwaczki wyrostek o rozmaitym kształcie, np. sierpowatym, liściowatym, szablastym czy kołkowatym. Wyewoluował on w związku z pierwotnym dla tej grupy przepoczwarczeniem w glebie. U zdecydowanej większości gatunków owe wyrostki szybko się odłamują, pozostawiając blizny na zewnętrznych brzegach żuwaczek, ale u niektórych zachowują się przez resztę życia.

Przedplecze, z nielicznymi wyjątkami, węższe jest od pokryw. Tarczka może być widoczna lub ukryta. Zakrywające cały odwłok pokrywy zazwyczaj mają 10 punktowanych rzędów, ale mogą być też zupełnie niepunktowane, rzadziej zaopatrzone są w rzędy nadliczbowe. Panewki bioder przedniej pary zamknięte są zarówno od strony zewnętrznej, jak i wewnętrznej. Panewki bioder pary środkowej są okrągławe do nieco poprzecznych. Skrzydła tylnej pary mogą być rozwinięte w różnym stopniu lub całkiem nieobecne.

Odwłok samic cechuje zwykle dobrze rozwinięte pokładełko, rzadko zredukowane lub zanikłe. Pochwa ich jest rurkowata i zesklerotyzowana. Torebka kopulacyjna może być dobrze rozwinięta, ale też może jej nie być wcale. U samców genitalia cechują się manubrium dobrze rozwiniętym, acz mniejszym od spiculum gastrale oraz pełnym, wąsko-pierścieniowatym tegmenem z paramerami zredukowanymi do nagich płatków lub całkowicie zanikłymi. Rynienkowate lub rurkowate, często zagięte prącie miewa w części proksymalno-grzbietowej parę apodem zwanych temonami. Endofallus może zawierać skleryciki, ale zwykle pozbawiony jest flagellum.

Biologia i ekologia Przedstawiciele podrodziny są fitofagami, nierzadko polifagicznymi. Cykl życiowy zwykle jest jednoroczny, rzadziej dwuletni. Postacie dorosłe ukazują się wiosną lub latem. Żerują na nadziemnych częściach roślin, najczęściej na liściach (foliofagi) i kwiatach. Większość rozmnaża się wyłącznie płciowo, ale u ponad 50 gatunków stwierdzono partenogenezę telitokiczną. Samice albo składają jaja w miejscach przypadkowych (najczęściej na liściach), albo wybierają do tego celu rozmaite szczeliny i zakamarki, często zabezpieczając je wydzieliną gruczołów dodatkowych. Większą część cyklu życiowego spędzają jako larwy, które, z nielicznymi wyjątkami, wolno żyją w glebie, żerując od zewnątrz na korzeniach roślin. Wyjątkami są tu Ectemnorhinini, których larwy żyją przy powierzchni gleby wśród mat detrytusu, oraz larwy Pachyrhynchini, które drążą chodniki w gałęziach drzew i w nich się przepoczwarczają. Liczba stadiów larwalnych waha się w tej podrodzinie od czterech u Premnotrypes latithorax do jedenastu u Naupactus leucoloma. Zimowanie odbywa się w ostatnim stadium larwalnym (określanym jako przedpoczwarka), a przepoczwarczenie następuje w cieplejszym okresie.

Rozprzestrzenienie Podrodzina kosmopolityczna. Większość plemion ograniczona jest w swym zasięgu do jednej krainy zoogeograficznej, a niektóre do jeszcze mniejszych obszarów, np. Anomophthalmini do Patagonii, Nothognathini do Indii, Ophtalmorrhynchini do Afryki Środkowej, Elytrurini do Polinezji, a Laparocerini do Makaronezji. W dwóch krainach zoogeograficznych występuje około 10 plemion, a w większej ich liczbie tylko kilka. Na terenie Polski stwierdzono 192 gatunki (zob. Entiminae Polski).

Systematyka Takson ten wprowadzony został w 1823 roku przez Carla Johana Schönherra pod nazwą Entimides. Współcześnie definiowane obejmują ponad 12 000 opisanych gatunków z około 1370 rodzajów, będąc najliczniejszą podrodziną ryjkowcowatych. Według pracy P. Boucharda i innych z 2011 roku podrodzinę tę dzieli się na 53 plemiona:

Agraphini Horn, 1876 Alophini LeConte, 1874 Anomophthalmini Morrone, 1998 Anypotactini Champion, 1911 Blosyrini Lacordaire, 1863 Brachyderini Schönherr, 1826 Celeuthetini Lacordaire, 1863 Cneorhinini Lacordaire, 1863 Cratopodini Hustache, 1919 Cylydrorhinini Lacordaire, 1863 Cyphicerini Lacordaire, 1863 Ectemnorhinini Lacordaire, 1863 Elytrurini Marshall, 1956 Embrithini Marshall, 1942 Entimini Schönherr, 1823 Episomini Lacordaire, 1863 Eudiagogini LeConte, 1874 Eupholini Günther, 1943 Eustylini Lacordaire, 1863 Geonemini Gistel, 1848 Holcorhinini Desbrochers des Loges, 1898 Hormorini Horn, 1876 Laparocerini Lacordaire, 1863 Leptostethini Lacordaire, 1863 Lordopini Schönherr, 1823 Mesostylini Reitter, 1913 Myorhinini Marseul, 1863 Nastini Reitter, 1913 Naupactini Gistel, 1848 Nothognathini G.A.K. Marshall, 1916 Omiini Shuckard, 1840 Oosomini Lacordaire, 1863 Ophryastini Lacordaire, 1863 Ophtalmorrhynchini Hoffmann, 1965 Otiorhynchini Schönherr, 1826 Ottistirini Heller, 1925 Pachyrhynchini Schönherr, 1826 Peritelini Lacordaire, 1863 Phyllobiini Schönherr, 1826 Polycatini Marshall, 1956 Polydrusini Schönherr, 1823 Premnotrypini Kuschel, 1956 †Pristorhynchini Heer, 1847 Prypnini Lacordaire, 1863 Psallidiini Lacordaire, 1863 Rhyncogonini Sharp, 1919 Sciaphilini Sharp, 1891 Sitonini Gistel, 1848 Tanymecini Lacordaire, 1863 Tanyrhynchini Schönherr, 1826 Thecesternini Lacordaire, 1863 Trachyphloeini Gistel, 1848 Tropiphorini Marseul, 1863 Typhlorhinini Kuschel, 1954

Przypisy

Kategoria:Ryjkowcowate