mały|Grób Romualda Pasławskiego na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Romuald Pasławski (ur. 1 stycznia 1895 w Olibowie, zm. 17 października 1979 w Warszawie) – kapitan taborów Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, uczestnik I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej.
Życiorys Urodził się 1 stycznia 1895 we wsi Olibów, w ówczesnym powiecie dubieńskim guberni wołyńskiej, w rodzinie Mariana i Michaliny z Buderawskich. Od 11 maja 1915 w armii rosyjskiej, w której walczył na froncie francuskim. W 1916 ukończył Szkołę Chorążych w Kijowie. W grudniu 1917 wstąpił do 16 pułku strzelców. Następnie pełnił funkcję adiutanta Legii Oficerskiej II Korpusu Polskiego w Rosji. 11 maja 1918 dowodził plutonem w bitwie pod Kaniowem, po której dostał się do niewoli niemieckiej.
Za udział w bitwie w której: "szybką i samodzielną akcją zapobiegł okrążeniu Legii Oficerskiej oraz 16 p. strz. przez siły nieprzyjaciela" został odznaczony Orderem Virtuti Militari.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości od listopada 1919 w Wojsku Polskim. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 34 pułku piechoty. 5 maja 1920 został mianowany podporucznikiem. Do rezerwy przeniesiony 10 kwietnia 1922. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 2163. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 81 pułku piechoty w Grodnie. Na stopień kapitana rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 3. lokatą w korpusie oficerów taborowych.
Po wojnie prowadził Zakłady Mechaniczne w Warszawie. Mieszkał w Milanówku, w willi Józefin.
Po kampanii wrześniowej dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w Oflagu VI E Dorsten.
Od 1945 pracował w warszawskim Zjednoczeniu Budowy Elektrowni. Zmarł 17 października 1979 w Warszawie, pochowany na warszawskim Cmentarzu Komunalnym PółnocnymWyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze.
Żonaty dwukrotnie. Od 1922 z Magdaleną Butrymowicz, z którą miał córkę Elizę (ur. 1923). Od 1948 z Józefą Rudzińską.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6733 – 10 maja 1922. Krzyż Niepodległości – 23 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”... Krzyż Walecznych.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Jeńcy Oflagu VI E Dorsten Kategoria:Kapitanowie taborów II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Milanówkiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Oficerowie 16 Pułku Strzelców Polskich (WP na Wschodzie) Kategoria:Oficerowie 81 Pułku Strzelców Grodzieńskich Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1979