Antoni Rurański (ur. 10 maja 1911 w Hajdukach Wielkich, zm. 12 listopada 1970 w Chorzowie) – polski piłkarz występujący na pozycji obrońcy.
Rurański był wychowankiem Hallera Chorzów, z którego trafił w 1933 roku do Ruchu Chorzów. W „Niebieskich” zadebiutował 2 września 1934 roku w przegranym 2:1 meczu z Wisłą Kraków. Rurański trzykrotnie został w barwach Ruchu mistrzem Polski (1934, 1935, 1936, natomiast w sezonie 1937 zajął z drużyną trzecie miejsce w tabeli na zakończenie rozrywek ligowych. Dwa dni po wybuchu II wojny światowej niemieckie władze okupacyjne zlikwidowały Ruch, natomiast w listopadzie powołały w jego miejsce Bismarckhütter SV, w którym grała część przedwojennych piłkarzy klubu. Rurański reprezentował Bismarckhütter SV do 1941 roku. Po zakończeniu wojny wrócił na dwa sezony do Ruchu występującego wówczas w A klasie, po czym w latach 1948–1953 grał dla Beskidu Andrychów.
Statystyki klubowe Sezon Klub Liga Liga krajowa Mecze Bramki 1933 Ruch Chorzów I Liga 0 0 1934 Ruch Chorzów I Liga 3 0 1935 Ruch Chorzów I Liga 18 0 1936 Ruch Chorzów I Liga 13 0 1937 Ruch Chorzów I Liga 1 0 1938 Ruch Chorzów I Liga 0 0 1939 Ruch Chorzów I Liga 0 0 Razem 35 0
Sukcesy Ruch Chorzów 16px Mistrzostwo Polski (3 razy) w sezonach: 1933, 1934, 1935 16px Trzecie miejsce w mistrzostwach Polski w sezonie 1937
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy piłkarze Kategoria:Piłkarze Ruchu Chorzów Kategoria:Piłkarze Beskidu Andrychów Kategoria:Ludzie urodzeni w Hajdukach Wielkich Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1970