Alberts Žanis Šeibelis (, ur. 27 grudnia 1906 w Sabile, zm. 12 kwietnia 1972 w San Diego) – łotewski piłkarz niemieckiego pochodzenia występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Łotwy w latach 1925–1939.
Kariera klubowa Grę w piłkę nożną rozpoczął w wieku 8 lat na boisku przy ul. Ķieģeļu w Rydze, które później przekształcono w boisko sportowe Łotewskiego Związku Młodzieży Chrześcijańskiej (LJKS). W wieku 11 lat rozpoczął grę w młodzieżowym zespole Jākor FK. W 1918 roku powrócił do rodzinnego miasta Sabile, gdzie grał i jednocześnie trenował rówieśników w szkółce Sabiles JSFN. W 1923 roku przeniósł się do Rīgas FK, gdzie przez pierwsze dwa sezony występował w drużynie rezerw. W 1925 roku włączono go do składu zespołu seniorów. W sezonach 1925, 1926 i 1930 wywalczył z Rīgas FK mistrzostwo Łotwy. W 1931 roku rozpoczął grę w Rīga Vanderer, gdzie spędził 4 sezony na poziomie łotewskiej ekstraklasy.
Jesienią 1934 roku został graczem V.Ķuze. W 1936 roku uzyskał z tym zespołem prawo udziału w Virslīdze. W połowie sezonu 1937/38 z powodu niezadowalających wyników klub został rozwiązany przez głównego sponsora, a Šeibelis powrócił do Rīga Vanderer. Wywalczył w barwach tego zespołu Puchar Łotwy 1938 (wówczas pod nazwą Rīgas Vilki), po zwycięstwie w meczu finałowym 3:1 nad ASK Ryga, w którym zdobył gola. W 1940 roku, po utracie niepodległości przez Łotwę, klub został rozwiązany przez władze radzieckie.
Po rozpoczęciu radzieckiej okupacji Šeibelis wziął udział w pierwszych mistrzostwach Łotewskiej SRR jako piłkarz Spartaks Ryga, jednak rozgrywki nie zostały dokończone z powodu wkroczenia na Łotwę wojsk III Rzeszy. W latach 1942–1943 występował w Virslīdze w reaktywowanym Rīgas Vilki. W 1944 roku dołączył do Rīgas US, jednak z powodu operacji nadbałtyckiej rozgrywki ligowe zostały przerwane. Po zakończeniu II wojny światowej opuścił kraj i osiadł w Stanach Zjednoczonych, gdzie grał w piłkę nożną na poziomie amatorskim oraz pracował jako trener w klubie Blackhawks z Minneapolis.
Kariera reprezentacyjna 9 sierpnia 1925 zadebiutował w reprezentacji Łotwy w przegranym 1:3 towarzyskim meczu z Finlandią w Helsinkach. 20 lipca 1926 zdobył z rzutu karnego pierwszą bramkę w drużynie narodowej w wygranym 4:1 spotkaniu przeciwko Szwecji w Rydze. Z Łotwą czterokrotnie zwyciężył w turnieju Baltic Cup (1928, 1932, 1933, 1936). W latach 1928–1934 pełnił funkcję kapitana zespołu. Jako pierwszy łotewski piłkarz osiągnął liczbę 50 występów w reprezentacji, co miało miejsce w czerwcu 1937 roku w meczu przeciwko Niemcom (1:3). Ogółem w latach 1925–1939 rozegrał w zespole narodowym 54 spotkania uznane za oficjalne, w których strzelił 14 bramek.
Bramki w reprezentacji LPDataMiejscePrzeciwnikBramkaRezultatRanga meczu 1.20 lipca 1926ASK stadions, Ryga2:14:1Mecz towarzyski2.11 września 1927Töölön pallokenttä, Helsinki1:21:3Mecz towarzyski3.18 września 1929Kadrioru staadion, Tallinn1:41:4Mecz towarzyski4.29 czerwca 1932LFLS stadionas, Kowno1:03:2Mecz towarzyski5.28 sierpnia 1932JKS stadions, Ryga2:14:1Baltic Cup 19326.30 sierpnia 1932JKS stadions, Ryga1:01:0Baltic Cup 19327.12 czerwca 1933JKS stadions, Ryga3:16:2Mecz towarzyski8.9 sierpnia 1933Kadrioru Staadion, Tallinn1:11:2Mecz towarzyski9.3 września 1933Kariuomenės stadionas, Kowno1:01:0Baltic Cup 193310.14 czerwca 1936Kariuomenės stadionas, Kowno2:05:1Mecz towarzyski11.14 czerwca 1936Kariuomenės stadionas, Kowno5:15:1Mecz towarzyski12.28 sierpnia 1936JKS stadions, Ryga2:12:1Baltic Cup 193613.31 sierpnia 1936JKS stadions, Ryga1:02:1Baltic Cup 193614.25 września 1938ASK stadions, Ryga2:12:1Mecz towarzyski
Życie prywatne i upamiętnienie Urodził się w 1906 roku w Sabile jako syn Niemców bałtyckich Otto i Dory Šeibelisów. W 1907 roku przeprowadził się z rodzicami do Rygi. Jego ojciec walczył w I wojnie światowej, podczas której zaginął. W 1939 roku Šeibelis wydał książkę Piłka nożna. Teoria, taktyka, technika (), która była pierwszą publikacją o tematyce piłkarskiej w języku łotewskim. Po zakończeniu II wojny światowej wraz z rodziną wyemigrował do Niemiec, a następnie do Stanów Zjednoczonych, gdzie osiadł na stałe. Zmarł w 1972 roku i został pochowany na Cmentarzu Evergreen w Tucson.
W 2001 roku jego imieniem nazwano klub FK Alberts z Rygi, ze struktur którego w 2008 roku utworzono akademię piłkarską JDFS Alberts. Jego imię nosi również stadion piłkarski (), zlokalizowany w północnej Rydze w dzielnicy Vecdaugava.
Sukcesy Zespołowe Łotwa Baltic Cup: 1928, 1932, 1933, 1936 Rīgas FK mistrzostwo Łotwy: 1925, 1926, 1930 Rīgas Vilki Puchar Łotwy: 1938 Indywidualne król strzelców Baltic Cup: 1932 (2 gole), 1936 (2 gole)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Reprezentanci Łotwy w piłce nożnej Kategoria:Łotewscy emigranci polityczni Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1972