Giorgio Madia (ur. 29 lipca 1965 w Mediolanie) – włoski choreograf i reżyser sceniczny, realizujący opery, balety, operetki, musicale i innego rodzaju wydarzenia.
Kariera Kariera sceniczna Giorgio Madia rozpoczął swoją edukację taneczną w 1976 roku w zespole baletowym Teatru alla Scala w Mediolanie. W 1984 obronił dyplom i dostał swój pierwszy angaż w tymże Teatrze. Debiutem młodego tancerza była rola w Le mariage du ciel et de l’enfer w choreografii Rolanda Petit.
Od 1985 do 1988 Giorgio Madia był członkiem zespołu Maurice’a Bejarta Ballet du XXe siècle, a od 1987 rozpoczął karierę solisty w Béjart Ballet Lausanne w Lozannie, gdzie przeniósł się zespół. W 1988 roku Madia przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, aby jako solista dołączyć wpierw do zespołu Pennsylvania Ballet i Milwaukee Ballet (1988–1990), następnie do San Francisco Ballet (1990–1992) i ponownie do Pennsylvania Ballet (1992–1993), gdzie zaoferowano mu pozycję pierwszego solisty (fr. premier danseur). W tym okresie Madia tańczył wiodące role z klasycznego repertuaru baletowego, jak również wiele partii solistycznych w baletach neoklasycznych i współczesnych w choreografii takich twórców jak: George Balanchine, Robert Taylor, William Forsythe, Merce Cunningham, Richard Tanner.
W latach 1988–1991 Giorgio Madia został zaangażowany przez wybitnego tancerza i choreografa Rudolf Nuriejewa do jego pożegnalnego tournée Nuriejew i przyjaciele. Podczas tournée Giorgio Madia wykonywał choreografie Jose Limona (The Moor’s Pavane) i Maurice’a Bejarta (Le Chant du Compagnon Errant) u boku samego Nuriejewa. W 1993 Giorgio Madia powrócił do Europy, by podjąć pracę we włoskim zespole baletowym Aterballetto jako pierwszy solista. Dwa lata później przeniósł się do Zurychu, gdzie kontynuował swoją karierę jako tancerz w Zurich Ballet (do 1997).
Nauczyciel i kierownik baletu W 1997 Giorgio Madia zakończył swoją karierę jako tancerz, by rozpocząć nowy etap, obejmując stanowiska kierownicze i pedagogiczne: pracował jako nauczyciel i baletmistrz w zespole Balletto di Toscana we Florencji (1997–1999), baletmistrz i asystent choreografa w Berlin Ballett w Komische Oper Berlin pod kierownictwem Richarda Wherlocka (2000–2001) i pierwszy baletmistrz w Basel Ballett (2001). W sezonie 2000/01 sprawował funkcję kierownika baletu i naczelnego choreografa w zespole baletowym Teatru Wielkiego w Łodzi. W latach 2003–2005 Giorgio Madia był dyrektorem baletu w Teatrze Volksoper w Wiedniu.
Choreograf i reżyser Podczas pracy dla wiedeńskiego Teatru Volksoper Giorgio Madia stworzył dwie pełnowymiarowe choreografie: Nudo (marzec 2004), oparty głównie na muzyce Jana Sebastiana Bacha oraz Alice (styczeń 2005) na motywach powieści Alicja w Krainie Czarów Lewisa Carrolla do muzyki Nino Roty. W 2007 Madia dokonał reinscenizacji tego dzieła w Staatsballett Berlin, tym razem pod oryginalnym tytułem. W tym okresie tworzył choreografie do operetek dla wiedeńskiego teatru Volksoper. Wielokrotnie współpracował tam z reżyserem Helmuthem Lohnerem. W 2004 Madia stworzył choreografię do wznawianej operetki Wesoła Wdówka autorstwa Lohnera, która pierwotnie została wystawiona w Operze w Zurychu w 1997.
W 2002 Giorgio Madia został mianowany naczelnym choreografem festiwalu Seefestspiele Mörbisch koło Wiednia, funkcję tę sprawował do 2012. W 2003 w ramach festiwalu wyreżyserował nową produkcję sezonu, operetkę Giuditta. Od 2005 Giorgio Madia pracuje jako choreograf- i reżyser-freelancer.
Madia realizował zlecenia w wielu teatrach europejskich, między innymi w: Staatsballett Berlin, Kammeroper Wien, Bühne Baden, State Theatre Cottbus, Operze Krakowskiej, Operze Wrocławskiej, Teatrze Wielkim w Łodzi. Ściśle współpracował z dwoma włoskimi zespołami baletowymi – Balletto di Milano i Balletto di Roma. Madia był angażowany do tworzenia choreografii na otwarcie ceremonii Opernball w Wiedniu w latach 2005, 2008, 2009 i 2010. Z kolei w latach 2006–2007 oraz 2010–2011 tworzył choreografie na uroczystość otwarcia Balu Charytatywnego Life Ball, a w latach 2006–2007, 2013 i 2015 dodatkowo reżyserował te wydarzenia. W 2015 i 2016 Giorgio Madia utworzył i wyreżyserował szczególne wydarzenie teatralne w Berlinie pod nazwą Parieté-Gala, jednoczące pełnosprawnych i niepełnosprawnych artystówPariete-Berlin.de. Parieté-Gala 2016..
Równocześnie z klasykami repertuaru baletowego – Śpiąca Królewna, Dziadek do orzechów, Jezioro łabędzie, Romeo i Julia, Córka źle strzeżona, Madia stworzył także pełnowymiarowe choreografie według własnej koncepcji: Nudo, Alicja w Krainie Czarów, Kopciuszek, Czarnoksiężnik z OZ, Chopin wymarzony, Pinokio, Don Juan do muzyki Christopha Willibalda Glucka, Vienna Waltz Night – w hołdzie Johannowi Straussowi, a także komedię taneczną Arlekin, nawiązującą do tradycyji włoskiej komedii dell’arte. Madia wielokrotnie reżyserował też dzieła operowe i musicalowe, a wśród nich: operę komiczną Opowieści Hoffmanna Jacques’a Offenbacha, musical Ain’t Misbehavin, dwie opery barokowe funkcjonujące jako jedno dzieło La Guirlande | Zéphyre Jeana-Philippe Rameau, operetkę Saison in Salzburg, komedię muzyczną Giuditta na festiwal Seefestspiele Mörbisch, dwie krótkie opery Le pauvre matelot | Venus in Africa, Orfeusz i Eurydyka Christopha Willibalda Glucka, Carmen Georges’a Bizeta, a także musicale: Skrzypek na dachu, Little Shop of Horrors i La Cage Aux Folles.
Śpiąca Królewna, której choreografię realizował dla Teatru Wielkiego w Łodzi w 2006 została nagrodzona polską nagrodą Nadzwyczajna Złota Maska „dla realizatorów i tancerzy” za sezon 2005/06. W następnym sezonie w tym samym teatrze Madia zrealizował swój następny balet – Kopciuszek, który zdobył złote maski w 2 kategoriach: „za najlepszy spektakl sezonu” – dla Giorgio Madia – oraz „za najlepsze dekoracje i kostiumy” – dla Cordelii Matthes. Kopciuszek był wystawiany także na deskach Opery Krakowskiej w 2010, a w 2011 choreografię tę wykonywał zespół Balletto di Milano.
Pierwsza opera wyreżyserowana przez Madię – Opowieści Hoffmanna w Teatrze Wielkim w Łodzi w sezonie 2007/08 także zdobyła Złotą Maskę w kategorii: najlepsza reżyseria.
W 2011 został uhonorowany włoską nagrodą Italia che danza jako „choreograf roku” oraz nagrodą Premio Anita Bucci za najlepszą reżyserię świateł w spektaklu Kopciuszek.
Przegląd dzieł Choreografia i reżyseria „Giuseppe!”, Teatr Wielki w Łodzi 2001 „Nudo”, Volksoper (Wiedeń) 2004 „Alice”, Volksoper (Wiedeń) 2005 „Alicja w Krainie Czarów”, Staatsballett Berlin 2007 „Kopciuszek” (do muzyki Rossiniego), Teatr Wielki w Łodzi 2007 „Dziadek do orzechów”, Teatr Wielki w Łodzi 2008 „Jezioro Łabędzie”, Teatr Wielki w Łodzi 2009 „Kopciuszek” (do muzyki Rossiniego), Opera Krakowska 2010 „Czarnoksiężnik z Krainy Oz” (do muzyki Szostakowicza), Staatsballett Berlin 2011 „Kopciuszek” (do muzyki Rossiniego), Balletto di Milano 2011 "Orfeusz i Eurydyka", Opera Krakowska 2013 „La dolce vita”, Teater Vanemuine (Tartu) 2014 „Piotruś Pan”, Chorwacki Teatr Narodowy (Zagrzeb) 2016 „Don Juan”, Teater Vanemuine (Tartu) 2016 „Pinokio”, Opera Bałtycka (Gdańsk) 2017 „Dangerous Liaisons” Chorwacki Teatr Narodowy (Zagrzeb) 2019 „Czarnoksiężnik z Krainy Oz”, Teatr Państwowy Koszyce 2019 "Sen nicy letniej", Opera Krakowska 2019 "Aida", Opera Krakowska 2025 "Tosca", Teatr Wielki w Łodzi 2025 "Wiedeńska krew", Opera Krakowska 2026
Nagrody 2006: Nadzwyczajna Złota Maska za spektakl „Śpiąca Królewna” 2007: Złota Maska za spektakl „Kopciuszek” 2008: Złota Maska za spektakl „Opowieści Hoffmanna” 2011: Premio Anita Bucchi nagroda w kategorii: Światło w spektaklu „Kopciuszek”Giornale della Danza. (12.12.2011). „L’Oscar della danza: Premio Anita Bucchi 2011 per l’eccellenza dell’arte della danza”. 31 października 2012. 2011: Italia che danza, Choreograf RokuCorriere di Novara (19.02.2011). „Il Teatro Coccia a 'Danza in Fiera'”. 31 października 2012.
Przypisy
Linki zewnętrzne Giorgio Madia – strona oficjalna
Kategoria:Włoscy choreografowie Kategoria:Reżyserzy teatralni związani z Łodzią Kategoria:Włoscy reżyserzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1965 Kategoria:Ludzie urodzeni w Mediolanie