Jan Kuczyński herbu Ślepowron – ziemianin, uczestnik Powstania KościuszkowskiegoSpis osób, które uczestniczyły w działaniach wojennych Kościuszki 1794 r., Poznań 1894, s.120, major milicji drohickiej Z bohaterskiej przeszłości Warszawy, 1794-1864, Wyd. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1961, s. 40.
Mianowany majorem milicji w dniu 11 kwietnia 1794. Dzień później wysłano go na Podlasie „dla zrobienia tam związku”, jednak nie wykonał zadania. Po opuszczeniu obozu w Bosutowie zamiast na Podlasie pojechał do Warszawy „do żony swojej”, wzbudzając tym podejrzenie władz. Podczas przesłuchania 24 kwietnia 1794 zeznał jednak, że na Podlasiu był i znalazł chętnych do powstaniaAGAD, Militaria z Jabłonny, sygn.193.
Następnie brał udział w formowaniu kawalerii drohickiej w SiemiatyczachZ dziejów wojskowych ziem północno-wschodnich Polski, Część 1, KAW 1986, s. 147 wraz z generałem majorem ziemi drohickiej Karolem Urbańskim. Pierwszy korpus powstał w czerwcu 1794, liczył 300 głów pospolitego ruszenia, w tym 70 szlachty na koniach. Wydzielony z niego szwadron 74 konnych nazywany był w raportach „kawalerią drohicką”. W sierpniu 1794 kolejnych 200 rekrutów utworzyło drugi korpus jazdy, także nazywany „kawalerią drohicką”, dowodzony do 20 października przez Jana Kuczyńskiego, również majora z cywila.
6 lipca 1794 major Jan Kuczyński znalazł się w Siemiatyczach, wraz z kilkoma rekrutami konnymi z kawalerii drohickiejJ. Geresz, Pilnowanie odchodzącego nieprzyjaciela, portal Echo Katolickie, 14 kwietnia 2010 r. 17 lipca 1794 wzmocnił oddział Potockiego swoim oddziałem 186 koni jazdy Ziemi DrohickiejWewnętrzne dzieje Polski za Stanisława Augusta, wyd. 2, Akademia Umiejętności w Krakowie 1898, t. VI, s. 202. 25 sierpnia jazda drohicka Kuczyńskiego liczy 113 koni, 26 sierpnia rozbija oddziały austriackie pod WłodawąG. Rąkowski, Polska Egzotyczna, część II. Oficyna Wydawnicza Rewasz, Pruszków 2012, 27 sierpnia wraz z por. Walewskim zwyciężyła w potyczce pod Ostrowiem J. Geresz, Rola Podlasia w wyżywieniu oblężonej stolicy, portal Echo Katolickie, 20 maja 2010 r.
Po bitwie pod Maciejowicami, bez wyraźnych rozkazów wraz z majorem Cybulskim z dywizji Ponińskiego napadli pod Józefowem na 4000 Austriaków, "wzięli 70 koni i dwa galary owsa, jeńców 40 odesłali do Warszawy"Ludwik Cieszkowski, Diariusz powstania krakowskiego w roku 1794, Lwów 1897, s. 11.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie powstania kościuszkowskiego Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Uczestnicy insurekcji warszawskiej (1794) Jan