Niszczyciele min typu Yung Feng – tajwańskie niszczyciele min z lat 90. XX wieku. W latach 1988–1991 w niemieckiej stoczni w Lemwerder zbudowano cztery okręty tego typu. Przyjęte do służby w marynarce wojennej Republiki Chińskiej w 1991 roku, nadal znajdują się w składzie floty i mają status operacyjny (stan na 2019 rok).
Projekt i budowa Niszczyciele min typu Yung Feng zostały zamówione przez rząd Tajwanu w Niemczech w 1988 i 1989 roku w celu zastąpienia wyeksploatowanych trałowców pozyskanych z US Navy. Projekt nosił oznaczenie MWV 50. Aby uniknąć protestów władz Chińskiej Republiki Ludowej, formalnie jednostki miały być przeznaczone dla firmy CPC Corporation (zajmującej się handlem i wydobyciem ropy naftowej i gazu ziemnego) jako uniwersalne statki przeznaczone do obsługi platform wiertniczych, badań oceanograficznych, zwalczania pożarów, kontroli zanieczyszczeń oraz poszukiwań i ratownictwa. Jednostki zostały więc zbudowane jako cywilne, pomalowane na kolor niebieski (kadłuby) i biały (nadbudówki); nie zainstalowano na nich uzbrojenia ani wyposażenia. Planowane zamówienie na kolejne osiem okrętów zostało anulowane z powodu skandalu związanego z ujawnieniem prawdziwego przeznaczenia jednostek.
Wszystkie jednostki typu Yung Feng zbudowane zostały w stoczni w Lemwerder. Stępki okrętów położono w latach 1988–1989, a zwodowane zostały w 1990 roku.
Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby „Yung Feng (1301)” A & R 14 września 1988 26 kwietnia 1990 12 lipca 1991 „Yung Chia (1302)” „Yung Ting (1303)” 23 marca 1989 22 października 1990 2 maja 1991 „Yung Shun (1305)” 12 lipca 1991
Dane taktyczno–techniczne thumb|left|Widok od strony rufy „Yung Chia” w Zuoying w 2016 r. Okręty są przybrzeżnymi niszczycielami min z kadłubami wykonanymi z drewna. Długość całkowita wynosi 49,7 metra, szerokość 8,7 metra, a zanurzenie 3,1 metra. Wyporność lekka wynosi 500 ton, a pełna 540 ton. Okręty napędzane są przez dwa 8-cylindrowe silniki wysokoprężne MTU 8V 396 TB93 o łącznej mocy 1,6 MW (2180 KM), poruszające poprzez wały napędowe dwoma śrubami. Maksymalna prędkość jednostek wynosi 14 węzłów. Zasięg wynosi 3500 Mm przy prędkości 14 węzłów.
Uzbrojenie artyleryjskie jednostek składało się początkowo z dwóch pojedynczych wielkokalibrowych karabinów maszynowych kalibru 12,7 mm L/90. Wyposażenie przeciwminowe stanowiły dwa pojazdy podwodne: Pinguin A1 i Pinguin B3. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radar oraz sonar kadłubowy TSM-2022.
Załoga pojedynczego okrętu składa się z 5 oficerów i 40 podoficerów i marynarzy.
Służba Nieuzbrojone i pozbawione wyposażenia przeciwminowego jednostki zostały przyjęte do służby w marynarce wojennej Republiki Chińskiej w 1991 roku (2 maja podniesiono banderę na „Yung Ting”, a 12 lipca na „Yung Feng”, „Yung Chia” i „Yung Shun”). Okręty otrzymały numery taktyczne 1301–1303 i 1305. Pełną gotowość bojową jednostki osiągnęły dopiero w 1995 roku, po montażu uzbrojenia i wyposażeniu w system wykrywania min Thomson Sintra IBIS V oraz pojazdy podwodne.
W 1997 roku na pokładzie dziobowym jednostek zainstalowano pojedyncze działko T75 kal. 20 mm L/68. Po 2010 roku wszystkie cztery niszczyciele min zostały poddane modernizacji, w wyniku której w miejsce sonaru TSM-2022 zainstalowano nowy SA 950 oraz zamiast pojazdu podwodnego Pinguin A1 dodano drugi Pinguin B3. Wszystkie jednostki nadal znajdują się w składzie floty i mają status operacyjny (stan na 2019 rok).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Aktywne okręty marynarki wojennej Tajwanu