Dawid Kelhoffer (ur. 18 października 1891 w Borysławiu, zm. 27 października 1926 w Drohobyczu) – żołnierz armii austriackiej, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Marcelego i Sali Spinrad. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W 1914 powołany do armii austriackiej i w jej szeregach walczył na frontach I wojny światowej.
W marcu 1919 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Zweryfikowany w stopniu porucznika, służył w I dywizjonie 18 pułku artylerii polowej. W sierpniu 1920, dowodząc 3 baterią pułku pod Ojrzeniem obronił swój odcinek przed kilkakrotnie silniejszymi oddziałami z bolszewickiej 4 Armii, następnie przeprowadził skuteczny kontratak. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Po zakończeniu działań wojennych został zdemobilizowany. Powrócił do Borysławia i został kierownikiem kopalni w miejscowym Zagłębiu. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów artylerii i przydzielony w rezerwie do 1 pułku artylerii górskiej w Nowym Sączu.
Zmarł w Drohobyczu na skutek wypadku w kopalni. Pochowany na miejscowym cmentarzu żydowskim.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1692 – 17 maja 1921
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapitanowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Borysławiu Kategoria:Ludzie związani z Drohobyczem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1926 Kategoria:Oficerowie 18 Pułku Artylerii Lekkiej