Ryszard Rudolf Hesse (ur. 24 listopada 1897 w Mościskach, zm. 8 grudnia 1926 w Poznaniu) – porucznik obserwator Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys thumb|Nekrolog por. Ryszarda Hesse thumb|Grobowiec rodziny Hesse Syn Ryszarda i Heleny. Po ukończeniu przemyskiego gimnazjum w 1913 roku wstąpił do szkoły kadetów, którą ukończył w 1917 r. Został wcielony do armii cesarskiej, otrzymał przydział do 45. pułku piechoty. W jego składzie walczył na froncie włoskim. 17 lipca 1918 roku został skierowany na kurs obserwatorów w Wiener Neustadt, po jego ukończeniu służył w kompanii balonowej.

1 listopada 1918 roku wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Jako wykwalifikowany obserwator otrzymał w połowie listopada przydział do 1 eskadry bojowej lotniczej w Krakowie, w grudniu został przeniesiony do II eskadry bojowej we Lwowie. W jej składzie wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Wyróżnił się podczas walk w obronie Lwowa, szczególnie 14 maja 1919 roku w rejonie Kulikowa.

5 sierpnia 1920 roku, w załodze z sierż. pil. Pawłem Tisslerem, przeprowadził dalekie rozpoznanie na trasie Brody–Baszarówka–Krzyże–Butyń–Bereźcami–Młynowce–Podleśce–Krzemieniec–Horynka–Krzywczyki–Wiśniowiec–Horynka–Roztoki–Krutniów–Podkamień–Wołochy–Lwów. Ich rozpoznanie wykazało obecność oddziałów nieprzyjaciela i pociągów pancernych.

W grudniu 1920 roku został przeniesiony 5. eskadry wywiadowczej w Przemyślu i w jej składzie walczył do zakończenia działań wojennych. W trakcie wojny polsko–bolszewickiej wykonał około 90 lotów bojowych, podczas których wykazał się wyjątkową odwagą, zwłaszcza podczas ataków z niskiego pułapu na oddziały Armii Czerwonej. 28 lutego 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w wojskach lotniczych, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim. 1 czerwca 1921 nadal pełnił służbę w 5. eskadrze lotniczej, a jego oddziałem macierzystym był 2 pułk lotniczy w Krakowie. Od 12 listopada 1921 roku służył w 3 pułku lotniczym w Poznaniu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 94. lokatą w korpusie oficerów aeronaytycznych, a jego oddziałem macierzystym był nadal 2 pułk lotniczy.

Zginął 8 grudnia 1926 w Poznaniu. Został pochowany na cmentarzu Głównym w Przemyślu (kwatera RI, rząd 4, grób 7).

Ordery i odznaczenia Za swą służbę otrzymał odznaczenia: Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8083 – 27 lipca 1922 roku, Krzyż Walecznych, Polowa Odznaka Obserwatora – pośmiertnie 11 listopada 1928 roku „za loty bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918-1920”.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Lotnicy I wojny światowej Kategoria:Obserwatorzy 6 Eskadry Wywiadowczej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Polową Odznaką Obserwatora Kategoria:Pochowani na cmentarzu Głównym w Przemyślu Kategoria:Porucznicy lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy lotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Polscy lotnicy w wojnie polsko-ukraińskiej Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1926