Józef Sermak (ur. ?, zm. 1 września 1874 we Lwowie) – prawnik, adwokat, konserwator zabytków, wiceprezes Izby Adwokackiej i prezes Towarzystwa Prawniczego we Lwowie, radny miasta Lwowa.
Życiorys Aktywny w okresie Wiosny Ludów we Lwowie. W 1848 był członkiem Gwardii Narodowej, służył w drugiej kompanii III legionu. Podczas walk we Lwowie 1–2 listopada 1848 został rozbrojony i pobity przez żołnierzy austriackichZbigniew Fras, Sermak Józef (zm. 1874), [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 36, Warszawa-Kraków 1995-1996, s. 321.. Ukończył studia na wydziale prawa uniwersytetu we Lwowie, z tytułem dr praw (1854). W latach 1855–1865 prowadził kancelarię adwokacką w Przemyślu. W tym czasie był referentem Instytutu Ubogich (1860–1861, 1864–1865) i asesorem Instytutu Pożyczkowego dla Rzemieślników (1862, 1864–1865). Działał na rzecz restauracji dawnego zamku książąt ruskich (1865).
W 1866 przeniósł się do Lwowa, gdzie został zastępcą c. k. konserwatora budowli i pomników krajowych dla Galicji Wschodniej i korespondentem Centralnej Komisji Archeologicznej w Wiedniu. Działał na rzecz ochrony zabytków lwowskich, w szczególności dzięki m.in. jego aktywności odnowiono ikonostas w cerkwi św. Praksedy, herby Jabłonowskich i Sobieskich, spiżowy posąg św. Michała w Arsenale, herb Sobieskich na murze klasztoru Karmelitów oraz pięć alabastrowych rzeźb w kościele Dominikanów p.w. Bożego Ciała, a także boczną kaplicę i nagrobki arcybiskupów lwowskich w katedrze lwowskiej. Sfinansował również wydanie broszury Antoniego Schneidra i Wilhelma Leopolskiego Pomniki w katakumbach pod kościołem Bożego Ciała OO. dominikanów we Lwowie (Lwów 1867). W latach 1866–1874 prowadził kancelarię adwokacką we Lwowie. Był także wiceprezesem Izby Adwokackiej (1871–1874) oraz prezesem Towarzystwa Prawniczego (1873–1874) we Lwowie. Właściciel kamienicy przy ul. Halickiej 46 we Lwowie.
Aktywny politycznie, w latach 1871–1872 prezes demokratycznego Klubu Postępowego Polskiego. Był także radnym miasta Lwowa (1871–1874), a w latach 1871–1873 wchodził w skład wydziału RadyLeon Gustaw Dziubiński, Poczet prezydentów, wiceprezydentów i obywateli honorowych miasta Lwowa, Lwów 1893, s. 7.. Jako radny był członkiem sekcji III, zajmującej się budownictwem i robotami publicznymi, oraz zastępcą delegata Rady Miejskiej do rady fundacji hr. Stanisława Skarbka. Od 1871 członek oddziału lwowskiego Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, Członek Komitetu GTG (30 czerwca 1871 – 24 czerwca 1874)Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1871, s. 502; Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1872, s. 500; Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1873, s. 516; Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1874, s. 561.. Członek Wydziału Centralnego Towarzystwa Oficjalistów Prywatnych (1871). Członek Wydziału Galicyjskiej Kasy Oszczędności (1869–1874). Był także zastępcą dyrektora Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie (1870–1874), asesorem Galicyjskiego Zakładu Ociemniałych, a od 1872 syndykiem Fundacji pożyczkowej dla przemysłowców i rękodzielników im. Franciszka Józefa I. Członek Towarzystwa Opieki Narodowej (1873)Lista członków Towarzystwa Opieki Narodowej, „Skarbnica”, R. I, nr 5 z 20 lutego 1873, s. 2.. Członek Komisji Przyjaciół Sceny (1871–1872) we LwowieStanisław Schnur-Pepłowski, Teatr Polski we Lwowie (1780–1881), Lwów 1889, s. 326, 329..
Był żonaty z Teresą z Zychów.
Odznaczenia Za organizowanie pomocy materialnej dla Francji po przegranej wojnie z Prusami otrzymał francuską Legię Honorową (1871).
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Fras, Sermak Józef (zm. 1874), [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 36, Warszawa-Kraków 1995-1996, s. 321.
Kategoria:Członkowie Komitetu Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego Kategoria:Galicyjscy adwokaci Kategoria:Polacy odznaczeni Legią Honorową Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Radni Lwowa (zabór austriacki) Kategoria:Zmarli w 1874 Kategoria:Żołnierze Gwardii Narodowej w Galicji (1848)