11 samodzielny pułk kawalerii – oddział kawalerii Sił Zbrojnych ZSRR i Federacji Rosyjskiej. Jednostka Wojskowa nr 55605.
Historia Powstanie pułku było inicjatywą reżysera Siergieja Bondarczuka i związane było z produkcją filmu „Wojna i Pokój”, do którego potrzebna była duża ilość koni i wykwalifikowanych statystów. Reżyser zwrócił się w tym celu do Komitetu Centralnego KPZR, który przyjął inicjatywę pozytywnie.
Zgodnie z dyrektywą Dowódcy Wojsk Lądowych SZ ZSRR nr UUSW/2/290077 z 1 listopada 1962 roku w terminie 16–23 listopada 1962 roku z baterii artylerii górskiej Zakaukaskiego, Turkiestańskiego i Przykarpackiego Okręgu Wojskowego sformowano samodzielny dywizjon kawalerii. Miejscem stałej dyslokacji dywizjonu było Mukaczewo. 19 sierpnia 1964 roku dywizjon przemianowano na 1 dywizjon kawalerii, a 1 listopada tego samego roku rozbudowano do stanu pułku, formując 11 samodzielny pułk kawalerii. W latach 1963–1965 jednostka wielokrotnie zmieniała miejsce dyslokacji, ostatecznie w 1965 roku dyslokowano ją w m. Kalininiec w obwodzie moskiewskim. 10 listopada 1967 roku pułkowi wręczono sztandar. Pod tą nazwą pułk przetrwał do roku 1998, kiedy zgodnie z postanowieniem Rządu Federacji Rosyjskiej nr 978-39 z dnia 19 sierpnia 1998 roku oraz Rozkazem Ministra Obrony FR nr 061 z dnia 23 września 1998 roku przemianowano go na 11 samodzielny Kozacki pułk kawalerii. Czasy Pieriestrojki spowodowały dziesięciokrotną redukcję jednostki, która na początku lat 90. liczyła 457 żołnierzy i 124 konie.
Jednostka wyróżniała się tym, iż finansowana była nie przez Ministerstwo Obrony ZSRR, a przez studio filmowe „Mosfilm”. W latach 90. finansowanie pułku przejęły Ministerstwo Obrony oraz Ministerstwo Kultury FR.
Pułk rozformowany został w 2002 roku. Infrastrukturę, konie i personel przejęła Federalna Służba Ochrony, formując 2 września 2002 roku Kawaleryjską Eskortę Honorową w składzie Pułku Prezydenckiego.
Zadania Głównym zadaniem jednostki było uczestnictwo w produkcjach kinowych realizowanych przez przemysł filmowy Związku Radzieckiego poprzez dostarczanie zarówno koni, jak i wykwalifikowanej kadry statystów i kaskaderów.
Oprócz zadań filmowych pułk był, obok drugiej powojennej jednostki kawalerii Armii Radzieckiej – samodzielnego dywizjonu konnego CSKA – ośrodkiem szkolącym kadry dla potrzeb sportu konnego.
Jednostka realizowała ponadto zadania ogólnowojskowe jako pododdział rozpoznawczy i przeciwdywersyjny. Brała także udział w defiladach na Placu Czerwonym w latach 1967 i 1987.
Dowódcy ppłk S. A. Safarow (1962–) płk Paweł Romanienkow (–1971); płk Michaił Bariło (1971–1987); płk Alim Mułłow (1987–1992); płk Aleksandr Gierasimienko (1992–2002).
Udział w filmach Żołnierze pułku brali udział w produkcji takich filmów jak: Wojna i Pokój (1967); Waterloo (1970); Białe słońce pustyni (1970); Bitwa o Moskwę (1985); Piotr Wielki (1985); Cichy Don (1991); Cyrulik syberyjski (1998).
Przypisy
Bibliografia A.H. Белинский, Kino spod kopyt, wyd. „Izdatielskije Rieszenija”, Jekaterynburg 2017, A.Б. Степанов, 11-й отдельный кавалерийский полк w: „Старый Цейхгауз”, nr 2 (26)/2008, s. 44–48.
Kategoria:Pułki radzieckie Kategoria:Pułki Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej Kategoria:Kawaleria radziecka